रामायणम्/सुन्दरकाण्डम्/सर्गः ४९

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
← सर्गः ४८ रामायणम्/सुन्दरकाण्डम्
सुन्दरकाण्डम्
वाल्मीकिः
सर्गः ५० →

श्रीमद्वाल्मीकियरामायणे सुन्दरकाण्डे द्वितीयः सर्गः ॥५-२॥

ततः स कर्मणा तस्य विस्मितो भीमविक्रमः ।	
हनुमान् रोषताम्राक्षो रक्षोधिपमवैक्षत ।। ५.४९.१।।	
भ्राजमानं महार्हेण काञ्चनेन विराजता ।	
मुक्ताजालावृतेनाथ मुकुटेन महाद्युतिम् ।। ५.४९.२।।	
वज्रसंयोगसंयुक्तैर्महार्हमणिविग्रहैः ।	
हैमैराभरणैश्चित्रैर्मनसेव प्रकल्पितैः ।। ५.४९.३।।	
महार्हक्षौमसंवीतं रक्तचन्दनरूषितम् ।	
स्वनुलिप्तं विचित्राभिर्विविधाभिश्च भक्तिभिः ।। ५.४९.४।।	
विवृतैर्दर्शनीयैश्च रक्ताक्षैर्भीमदर्शनैः ।	
दीप्ततीक्ष्णमहादंष्ट्रैः प्रलम्बदशनच्छदैः ।। ५.४९.५।।	
शिरोभिर्दशभिर्वीरं भ्राजमानं महौजसम् ।	
नानाव्यालसमाकीर्णैः शिखरैरिव मन्दरम् ।। ५.४९.६।।	
नीलाञ्जनचयप्रख्यं हारेणोरसि राजता ।	
पूर्णचन्द्राभवक्रेण सबलाकमिवाम्बुदम् ।। ५.४९.७।।	
बाहुभिर्बद्धकेयूरैश्चन्दनोत्तमरूषितैः ।	
भ्राजमानाङ्गदैः पीनैः पञ्चशीर्षौरिवोरगैः ।। ५.४९.८।।	
महति स्फाटिके चित्रे रत्नसंयोगसंस्कृते ।	
उत्तमास्तरणास्तीर्णे सूपविष्टं वरासने ।। ५.४९.९।।	
अलंकृताभिरत्यर्थं प्रमदाभिः समन्ततः ।	
वालव्यजनहस्ताभिरारात् समुपसेवितम् ।। ५.४९.१०।।	
दुर्धरेण प्रहस्तेन महापार्श्वेन रक्षसा ।	
मन्त्रिभिर्मन्त्रतत्त्वज्ञैर्निकुम्भेन च मन्त्रिणा ।। ५.४९.११।।	
सुखोपविष्टं रक्षोभिश्चतुर्भिर्बलदर्पितैः ।	
कृत्स्न परिवृतं लोकं चतुर्भिरिव सागरैः ।। ५.४९.१२।।	
सचिवैर्मन्त्रतत्त्वज्ञैरन्यैश्च शुभबुद्धिभिः ।	
अन्वास्यमानं रक्षोभिः सुरैरिव सुरेश्वरम् ।। ५.४९.१३।।	
अपश्यद्राक्षसपतिं हनुमानतितेजसम् ।	
विष्ठितं मेरुशिखरे सतोयमिव तोयदम् ।। ५.४९.१४।।	
स तैः संपीड्यमानो ऽपि रक्षोभिर्भीमविक्रमैः ।	
विस्मयं परमं गत्वा रक्षोधिपमवैक्षत ।। ५.४९.१५।।	
भ्राजमानं ततो दृष्ट्वा हनुमान् राक्षसेश्वरम् ।	
मनसा चिन्तयामास तेजसा तस्य मोहितः ।। ५.४९.१६।।	
अहो रूपमहो धैर्यमहो सत्त्वमहो द्युतिः ।	
अहो राक्षसराजस्य सर्वलक्षणयुक्तता ।। ५.४९.१७।।	
यद्यधर्मो न बलवान् स्यादयं राक्षसेश्वरः ।	
स्यादय सुरलोकस्य सशक्रस्यापि रक्षिता ।। ५.४९.१८।।	
अस्य क्रूरैर्नृशंसैश्च कर्मभिर्लोककुत्सितैः ।	
तेन बिभ्यति खल्वस्माल्लोकाः सामरदानवाः ।। ५.४९.१९।।	
अयं ह्युत्सहते क्रुद्धः कर्तुमेकार्णवं जगत् ।	
इति चिन्तां बहुविधामकरोन्मतिमान् हरिः ।	
दृष्ट्वा राक्षसराजस्य प्रभावममितौजसः ।। ५.४९.२०।।	
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमत्सुन्दरकाण्डे एकोनपञ्चाशः सर्गः ।। ५.४९।।	
</poem>