पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/४७३

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


९४ कुमारसश्च इतरयत्युग्रतरं महासुरे महापायं कलयत्यलं (२)सुधा । परस्परोत्पीडितजानवो भया न्नभश्चरा दूरतरं विदुद्रुवुः ॥ ४३ ॥ ततोऽवलेपाद्विकटं (३)विहस्य स (४)व्यधत्त कोशादसिमुत्तमं बहि: । रथं दूतं प्रापय वासवान्तिकं (५)नन्विव्यवोच(६)न्निजसारथिं (७)थौ ॥४४॥ इतीति । नभसि आकाशे चरन्ति विहरन्ति ये तथोत: सुराः। कर्तारः । महति बलवति असुरे दैत्ये तारके इति ईरयति वदति तथा उग्रतरम् अतिभयङ्करं महान्तं क्षणम् असिं क्रधr रोषेण कलयति धारयति सति । उभयत्न भावान् धिकरणम् । भयात् तारकनासात् हेतोः परस्अरम् अन्योन्यं यथा तथा उत्पौड़ित: उहर्षिता: जानवः ऊरुपर्वाणि यैः तादृशः सन्ताः दूरतरम् अतिदूरवर्तिप्रदेशं विदुद्रुवुः पलायन मासुः ॥ ४३ । तत इति । ततः अनन्तरम् अवलेपात् गर्वात् हेतोः विकटम् उच्चैः यथा तथा विहस्य हास्यं कृत्वेत्यर्थः । रथोy- स्यास्तीति रथी स्यन्दनस्खः स तारकासुर । कर्ता। उत्तमम् उत्कष्टम् असिं कणणे कोशत् आवरणभेदात् बहिः बाह्य देशे व्यधत्त खतवान्। गलु भोः। त्वमति कर्तृपदमूम् ग्यं भग्नं ममेति शेषः। ऋतं सत्वरं यथा तथा वासवस्त्र (२) ध्रुवम्। (३) विद्यथ। (४) अभिकोशमाधादसिमंश्चभासुरम् । (४) वत । () प्रति। (७)हुतम् ।