पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/४७२

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


पञ्चदशः सर्गः । २३३ खानः (३)प्रमत्ता इव (७)कार्तिक निशि स्वैरं वनान्ते मृगधूर्तका इव ॥ ४१ ॥ सङ्कन वो (८)गर्भतपस्खिनः शिशु वैराक एषोऽन्तमवासति ध्रुवम् । ()अतस्करस्तस्करसङ्गतो यथा तद्वो निहन्मि प्रथमं ततो(१)ऽयमुम् ॥४२॥ यूयमिति कर्तृपदमूह्यम्। कार्तिके कार्तिकनाद्धि मासि । कालाधकरणमत्र । प्रमत्तः मदोन्मत्ताः श्खन: कुरा इव । कार्तिक मासि शुनां मदोन्मत्तत्वं सर्वत्र प्रसि इमिट्टि भावः । तथा निशि रजन्यां वनानाम् अरण्यानाम् अन्ते सीमायां ठगेषु पशुषु धूर्तकाः शुमाला इव, षड्दनजातकस्य अवज्ञा पनस्संत्यर्थः । शिशेः बालस्य कुमारस्य बलात् बलमवलम्बT• त्यर्थः । यवर्थे पञ्चमी। कष्टभिः कठोरैः स्वनै: नादैः । करणैः। किं कथं घ्रं यथेच्छं यथा तथा प्रालपथ अनर्थकं वचः षदथेत्यर्थः । ‘प्रलापोऽनर्थकं वचः” इत्यमरः ॥ ४१ ॥ सीनेति । तस्कराणां चौराणां सङ्गप्तः संमर्गात् हेतोः अतस्करः अचौरः यथा अमधुरिवेत्यर्थः । वः युआकम असाधू गमित्यर्थः। सम्बन्धिना सहून संसर्गेण हेतुना । गर्भ एव सपी तस्य हरस्य सम्बन्धी एष वराकः निरपराध इत्यर्थः। शिः । कर्ता। ध्रुवं निश्चितं यथा तथा अन्त' नाशम् आवा अति लप्सते । तत् तस्मात् प्रथमम् अग्रे वः शुभान्, ततः युअत्रशानन्तरम् अमुं शिशमपि निहभि विनाशयामि। अये अधिकदोषिशसनस्यावश्यकत्वादिति भावः ॥ ४२ ॥ (d) प्रवृत्ताः। (७) कार्तिकनिशि। (८) भर्गतपस्चिनः। (e) अतस्करम्। (6) तु।