पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/३१९

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


७८ कुमारसंभवे देवान् पितृगं मनुधांल्वमेकस्तेषां मुखं यतः ॥१ त्वयि जुह्वत होतारो हवींषि ध्वस्तकल्मषाः। (e)भुञ्जन्ति खगेमेयस्वं स्वर्गप्राप्तौ हि कारणम् १८ । हवींषि मन्त्रपूतानि हुताश त्वयि जुह्वतः । तपस्विनस्तपःसिद्धिं यान्ति त्वं (१)तपसां प्रभुः १५ स्खधाहन्तकारः स्याद्वकारस्वधाकारझन्सकारनामकः मन् विरोधै: कर शै: होट्टप्रदत्तद्दविधेत्यर्थः । देवान् सुरान् पितृन् अग्निष्वात्तदौन् मनुष्यान् मानवांश्च कर्मभूतान् प्रणयंस सन्तोषयसि । तप्रसङ्गताकारणमाह-यत: यस्मात् हृताः एकः अद्वितौयः त्व' तेषां देवादीनां सुखं भवसौiत शेषः । ‘अग्निसुखा हि देव:’ इत्यादिश्रुतेरिति भावः ॥ १७ ॥ त्वयौति । इतरयज्ञकत्र्तारः त्वयि हवींषि दुतानि जुड़त हामं कुर्वन्ति । अतएव येन ध्वस्तं स्रस्तं कल्मषं पाप येषां तथताः सन्तः स्वर्गं नाकं भुञ्जन्ति प्राप्नुवन्तौत्यर्थः। हि यत: त्व एक: केवल एव स्वर्गस्य प्रप्तौ लाभे कारणं उपायः । यागस्य स्वर्गप्राप्तिफलकतया कारणत्वेनोत्वादिति भावः ॥ १८ } हवींषोति ॥ हुतमश्नातौति हुताशः। तसम्बोधने हे हुताश अग्न ! तपोऽस्ति येषां ते तपस्विनः तपोनिरताः जन। :। कतर। त्वयि। अधिकरणविवक्षया सप्तमी । मन्त्रैः वाझ्कारप्रभृतिभिः पूतानि पवित्नौ कृतानि हवींषि हव्यानि ततः प्रक्षिपन्तः सन्तः तपःसिद्धेि तपस्यासफर्च यन्ति लोभन्ते । येन त्वं तपसां प्रभुः अधिपतिः। वह्नौ हीन मकुर्वत स्तपःसिद्धिर्न स्यादिति भावः ॥ १८॥ (८) भुञ्जते । (१) तपसः।