पृष्ठम्:नैष्कर्म्यसिद्धिः.djvu/१४५

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


ष्यदन्तरेणापि तृतीयोऽध्यायः । १४३ वेदान्तवाक्यश्रवणमनननिदिध्यासना एव सुषुप्तप्रतिपतेः सकलसंसारोच्छितिप्रसङ्गः । न च स्थानं न्यायमनिमोक्षप्रसङ्गान्न चान्य एव सुषुप्तोऽन्य एवोत्थित इति शक्यं वतुं नाद्राक्षामहं सु षुझेऽन्यकिञ्चिदपीत्युत्थितस्य प्रत्यभिज्ञादर्शनात् । तस्मा नमभविष्यद्रागद्वेषघटाज्ञानादिवाप्रत्यक्षमभविष्यद्ययेह लोके घटं न जानामीत्यज्ञानमव्यवहितं प्रत्यक्षमम् । अ त्रोच्यते । न । अभिव्यञ्जकाभावात् । कथमभिव्यञ्जका भाव इति चेच्छण । बाह्यां वृतिमनुत्पाद्य व्यक्तिः स्यान्नाहमो यया । कथनेन साधयति यदि हीति । नन्वस्तु सुषुप्तौ समूलसंसारोच्छेद इ त्याशङ्कय मैवं पुनरुत्थानदर्शनादित्याह न च केवल्यादिति । ननु सुषुप्तौ मुक्त एव पुनरुत्थानं चान्यस्यैवेत्याशङ्कय सुषुप्तोत्थितयोः प्रत्यभिज्ञयैक त्वाभिगमान्मैवमित्याह न चान्य इति । ननु सुषुप्यवस्थायां साक्षिवेद्य चेदशानमभ्युपगम्यते तर्हि तत्कालेऽपि ब्रह्माज्ञानमिति विशेषाकारेण व्यवहार्य स्याद्रागद्वेषघटाशानानां साक्षिवेद्यानां जाग्रत्यपरोक्षत्वेन व्य वहारयोग्यत्वदर्शनादित्याशङ्कते ननु यदीति । निर्विकल्पकानुभवसि द्धस्याप्यस्य स्फुटाभिव्यक्षकोपाधेरन्तःकरणस्याभावान्न स्फुटप्रतिपत्ति र्यथाहङ्कारस्य निर्विकल्पकानुभवसिद्धस्य बाह्यघटादिविषयबुद्धिवृत्य नुदये स्फुटप्रतिपत्तिर्न सम्भवति तद्वदिति श्लोकमवतारयन्परिहरति अत्रोच्यत इत्यादिना ॥ ५८ ॥