एतत् पृष्ठम् परिष्कृतम् अस्ति
| मत्तविलासप्रहसनम् | १९ |
कपाली- (कपालं परिष्वज्य )
चिरं मया चरितमखण्डितं तपो
महेश्वरे भगवति भक्तिरस्ति मे ।
तिरोहितः स तु सहसा सुखेन न-
स्त्वमद्य यत् कुशलि कपाल ! दृश्यसे || २१ ॥
देवसोमा- [१] भअवं ! चन्दसमागदं विअ पओसं भवन्तं पेक्खन्तीए अज्ज आणन्ददी विअ मे दिट्ठी।
पाशुपतः- दिष्टया भवान् वर्धते|
कपाली- नन्वभ्युदयो भवतामेव ।
पाशुपतः- (आत्मगतम्) सत्यमेतत् - नास्त्यदोषवतां भयमिति यदयमद्य भिक्षुर्व्याघ्रमुखात् परिभ्रष्टः । ( प्रकाशम्) यावदहमिदानीमेव सुहृदभ्युदयकृतमानन्दं पुरोधाय भगवतः पूर्वस्थलीनिवासिनो[२] धूमवेलां प्रतिपालयामि । अयं चाद्यप्रभृति,
विरोधः पूर्वसम्बद्धो युवयोरस्तु शाश्वतः ।
परस्परप्रीतिकरः किरातार्जुनयोरिव ॥ २२ ॥
(निष्क्रान्तः पाशुपतः । )
कपाली - भो नागसेन ! यन्मयापराधः कृतः, तत् प्रसन्नहृदयं त्वामिच्छामि ।
