पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/४७०

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


पञ्चदशः खगः । २२१ त्यजाश (३)गवें मदमूढ़ मान गाः अरारिसूनोर्वरशक्तिगोचरम्। तमेव नूनं शरणं व्रजाधुना (४)जगत्सुघोरं (५)स चिराय जीव तत् ॥३८॥ श्रुत्वेति वाचं वियतो (६)गरौयस क्रोधादहङ्कारपरो महासुरः । प्रकम्पिताशेषजगत्त्रयोऽपि (७)स- (८)न्त्रकम्यतोच्चैर्दिव(७)मभ्यधाच्च सः ॥३॥ सुवरण गुहेन सह माधं ते तव सम्बन्धिनि विग्रहस्य सम रस्य ग्रहे निर्बन्धे विषये अवकाशः उद्यमः कुतः कथम्, तेन सह विग्रहो न कर्तव्य इत्यर्थ: ॥ २६ ॥ ३० ॥ त्यजति । हें मदमूढ गवोध । त्वमिति कर्तृपदमाह- तव्यम् । अ४ सत्वरं यथा तथा भवेम् अहवरम् । कर्मभूतम् । स्थज, शैवं मा कुर्वित्यर्थः । स्मरस्य कामस्य सम्बन्धिनः अर द्रः इरस्य सर्वान्धिनः सुन: तनयस्य वराया: महत्यः शलः बलस्य गोचरं विषयं मास्म गाः न गच्छ । मrशब्द् योगे लोट्स्थाने लुङ्, अमागमाभावश्च। अधुना इदानीं तं जगतां भुवनानां सस्बन्धिनं सुवीरम् अद्वितीयभटं नूनं निश्चितं यथा तथा शरणं रक्षिप्तरं व्रज गच्छ । तत् तच्छरणगत- त्वात् त्वं चिराय चिरकालं जीव दीर्घजीवी भवेत्यर्थः ॥ ३८ ॥ श्रुत्वेति । स महान् प्रबलः असुरः दैत्यः तरकः । कर्ता । इति पूर्वोक्तां, वियतः आकाशस्य गरीयसीं महत्तरां वाचं वाक्यं श्रुत्व आक र्थे अहलूवर दऍ परः उडतः । अतएव (३) दर्पम् । (४) जगप्रवरम्। (५) सुचिराय । (8) वरीयसीम् । (७) स:। (८) नाकम्पत, प्राकम्पत। (e)अभ्यधात्ततः, अध्यगात्ततः