पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/३९४

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


बादशः सर्गः । १५३ (१)नन्दनं हि (२)जहि (३)देवविद्विषं संयतीति निजगाद शङ्करः ॥ ५७ ॥ शासनं पशुपतेः (४)स कुमारः स्वीचकार शिरसावनतेन । सर्वथैव पितृभक्तिरतानाम् एष एव परमः खलु धमः ॥ ५८ ॥ असुरयुद्धविधी (५)विबुधेश्वरे पशपतौ (३वदतीति तमात्मजम्। चः उदौर्यं कवयित्वा घोर: भयङ्करः सङ्गरः युद्दमेव महान् बलः उस वः आङ्गदः तव उत्सुकं व्यग्रम् अतएव नन्दनं पूर्वोत्पकं तम् आत्मजं पुवम् । कर्मभूतम् । हे पुत्नं ति सम्ब नपदमु छम् । संयति युडे देवन् इन्द्रादीन् विहे थेति थोत' देवरिं तारकं जहि विनाशय इति वाक्यं निजगाद Jवाच ३ि ह। अत्र हिशब्दः पादपुरणे प्रयुक्तः ! अ १ रघोइता- तम्। लक्षणन्वकर मृग्यम् ॥ ५७ ॥ शसममिति । स कुमारः । कत्त। पशुपतेः भूतनाथस्य बन्धि शासनम् अङ्गम् उपदेशमित्यर्थः । अवनतंन प्रणतन शेरप्त मस्तकेन स्वीचकार यहीतवान् । तथाहि । सर्वथैव वेप्रकारेणैव पितरि जनक या भक्तिः श्रड। तत्र रतन गयुक्तानां जभानामित्यर्थः । सम्बन्ध एष एव पिवदशसाध मिंव परमः बलवान् उत्कृष्ट इत्यर्थः । धर्म' खलु । पिघज्ञा |लनस्य महापुण्य जनकरदिति भावः ॥ ५८ ॥ (१) मन्दनैहि । (२) जय। (३) देवविद्विषः । (४) तु । (8) विबुधेश्वरः । () वदति प्रियम् अजम्वदति प्रियपुत्रकम्, वदति । प्रयमद्वाकम् ।