पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/३९२

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


दशः सर्गः । ११ ब३ । अ४ देवगणाः (३)सुरेन्द्र मुख्याः शृणुध्वं वचनं (७)ममैते। विचेष्टते शङ्कर (८)एष देवः कार्याय सजो (४)भवतां सुतावैः ॥५४॥ पुरा मयाकारि (१गिरीन्द्रपुच्छः प्रतिग्रहोऽयं नियतात्मनापि । त्रिदशेषु देवेषु छता विहिता अनुकम्या दया येन तथोक्तः सन् भूवGTण पुनराग बभाप उवाच ॥ ५३ ॥ अहो इति । अहो अहे हे हैं सुरेन्द्रमुख्याः इन्द्रप्रभृत्य देवगण: । अहो इति सम्बोधनश्चकाव्ययपदस्य संभ्रम द्विरुक्तिः । एते संमुखस्था इत्यर्थः। यूयमिति कर्तृपदमूवम् । मम सम्बन्धि वचनं वक्ष्यमाणवाक्यं श्रुणुध्वम् आकणेयत । किं तदित्याह-एषः अयम् । अनेन विशेषणपदेनात्मनिर्देशः । शङ्करः देवः। कर्ता। सुताः पुशः प्राद्याः प्रमुखाः येषां तैः : पुत्रपौत्रः सर्वमित्यर्थः । भवतां युष्माकं सम्बन्धिने कार्याय । कार्य सधयिनमत्यर्थः । क्रियायोगे चतुर्थी सङ्गः अस्त्रादि मृतः सन् प्रवर्तते। भवत्कार्यसाधनमेव मम मुख्य- विचेष्टते कार्यमिति भावः ॥ ५४ ॥ घरेति । पुरा पूर्व नियतात्ममा जितेन्द्रियेणापि । योगिनां क्षत्र दारपरिग्रहस्य निषिदत्वे सत्यपीत्यर्थः । मया । । गिरीन्द्रस्य हिमालयस्य पुत्राः पार्वत्य: एष प्रतिग्रहः (1) सुरद्वसुखा: (e) । ममैतत्। एव। (८) (८) सकलं शभयसकलैः शुभावैः। (८) गिरौशपुत्रश्रः ।