पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/३६७

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


१२६ मारसम्भव बिधाणमुत्तुङ्ग(१)तरङ्गमालां गङ्गां जटाजूट(२)तटं भजन्तौम् । गौरीं तदुत्षङ्गजुषं हसन्तौ मिव खफेनै: शरदभशुमै॥ १० ॥ गङ्गग्(३)तरङ्गप्रतिविम्बितैः (४)स्वैः (५)बहूभवन्तं शिरसा सुधांशुम् । चलन्मरौचिप्रचयै(६)तुषार गौरैर्हिमद्योतितमुद्वहन्तम् ॥ ११ ॥ इडाः Ir: धातव: गैरिकाटयो यत्र तथोक्तस्य सुमेरुशृङ्गस्य काञ्चनाद्रेः समत्वं तुख्यत्वं आप्तं गतम् ॥ ८ ॥ बिभ्राणमिति । उत्तुङ्गा दृडिङ्गता उन्नतगामिनीत्यर्थः ।। तगङ्गमाख प्रवाहपतिः यस्या: तथाभूताम् । तथा जटाजूटस्य कपर्दस्य तटं सामीप्यं भजन्तीं तत्र मचारिणीमित्यर्थः । तथा शरदभ्रवत् शरत्कालीनमेघवत् शनैः शक्तवर्णा: स्वस्यः फेनैः। फेनस्य शक्तत्वाद्वसमास्यम् । तस्य हरस्य उत्सङ्गजुषं हराङ् सेविनीं गौरीं पावन वमन्तमिव । सपत्नीत्वादिति भावः । पतिस्तामधे सान्तु मस्तके श्रुतवान् अतस्त्वत्तोऽहं पत्युः प्रिय तमित्युपहास्यं कुर्वतीमिव स्थितामित्यर्थः । उत्प्रेक्षालङ्कारः । । गङ्गां बिभ्राड् उद्वहन्तं धारयन्तमिति यावत् ॥ १० ॥ गनेति । पुनः किंविधम् । गङ्गायाः शिरःस्नया इति भावः । ये तरङ्गः कन्नशः तेषु प्रतिविम्बितैः प्रतिफलितैः ः करैः । अवयवैरिति शेषः । बहूभवन्त' बटुलमवन्तम् (१) घा.। (२) तलम् । (३) तराः। () है:।. () बभूभवन्तम्। (a) तुषारैगरेर्दिम्योतितम्।