पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/३६३

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


१२२ कुमारसम्भवे संक्रन्दनः स्यन्दनतोऽवतीर्ष मेघातमनो मातलिदत्तहस्तः । (५)पिगाकिगोऽथालयमुञ्चचाल शुचौ (६)पिपासाकुलितो यथाभः ॥३॥ इतस्ततो(७)ऽय प्रतिबिम्बभाजी विलोकमानस्फटिकाद्रिभूमौ। विहरः सञ्चारः तस्य मार्ग: व्योमेत्यर्थः । तस्मात् गिरीशस्य हरस्य गौर्याः पार्श्वत्याश्च सम्बन्धी यः पदन्यासः चरणार्पणं तेन विश्वं पूतं गिरिं कैलासं अभि अभिमुखम्। अभिशब्द योगे द्वितीया । कथञ्चित् क्लेशेनेत्यर्थः । अश्वततार उतारित- वान् प्रवरुरोदीत्यर्थः। कार्यप्रार्थ गुरुजनसमौपं सभयं ग तीति भावः । २ । संक्रन्दन इति । अथ कलासे अवरोहणमन्तरं संक्रन्दनः इन्द्रः। कर्ता। माता स्वसारथये दत्तः अर्पितः करः स्त्रहः येन तथोक्तः सन् । स्वहस्तेन मातलिवस्तमवलम्वेत्यर्थः । स्हयेनाश्वहस्तावलम्बनं विना न कश्चिदुचस्खामादवत रितुशप्तौति भावः। मेघः आत्मा स्वरूपं यत्र तस्व संघ अगः आन्दनतः रधात् । पञ्चमस्वने तस्।ि अवतौधे अवरुध्र। शुचौ असमर्थ पिपासया ठणय आकृतिः डितः कनः अण् यथा वारीव। पिनाकः पिनाकसं किं धनुर्विद्यतेऽस्य तस्य पिनाकिमः शिवस्य आशयं या उच्चाख जगाम । अत्रापि पूोपमा ॥ ३ ॥ इत इति में अथ शिवाशयप्राथमन्तरं स इन्द्रः। कर्ता। स्फटिकांद्रेः स्खटिकमयपर्वत स्व कैलासस्व भूमौ पृथिव्यानि (श) पिनाकिरम्यालयम् । (१) पिपासाकुञ्चवलीौघम्। ७) अपि ।