पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/३१७

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


७३ कुमारसंभवे परिहृत्य (५)परैरम्भरभसं दुहितुर्गिरः। कामकेलिरसोत्सेकाहू नौड़या विरराम सः ॥११ रङ्गभङ्गच्युतं रेत(३स्तदामोघं (७सुदुर्वहम्। त्रिजगद्दाहकं सद्यो मद्विग्रह८)मधि न्यधात् ॥१ दुर्विषह्मण तेनाहं तेजसा दह्नात्मना। निर्दग्धमातमनो देहं दुर्वहं वोटुमक्षमः ॥ १३॥ रक्षकः शङ्करः हरः उचलतः दीप्यमानस्य क्रोधाग्नेः कोपानलस्य दुर्निवारतः निवारयितुमशक्यात् प्राप्त जातः यः वासः भयं तस्मात् मां श्रवयत ररक्ष ॥ १० ॥ परीति । स हरः । कर्ता । गिरहिमवतः दुहितुः कन्यायाः पार्वत्याः सम्बन्धिनं परीरम्भस्य । आलिङ्गनस्य रभमं आवर्ग परिहृत्य त्यक् ब्रौड़या लज्जया । हेत्वर्थे तृतीया । परपुरुषा- गमनजनितयेति भावः । कामस्य सुतस्य कलौ व्यपारे यः रसः रागः तस्य उत्सेकात् आविर्भावात् विरराम विरतवान् A ११ ॥ रद्धेति । तदा तत्काले रङ्गस्य सुरतकार्यस्य भङ्गात् विस्रात् युतं भ्रष्टं अमोघं अव्यर्थं सफलमिति यावत् त्रिजगतां चिरं वनानां दाहकं त्रिभुवनदहनसमर्थमित्यर्थः । अतएव सुदु ६हं वोदमशक्यं रेतः वर्थ मम विग्रहस्य अधि मम शरीर इत्यर्थः । सद्यः तत्क्षणमेव न्यधात् अपितवम् ॥ १२ दुर्विषघेणेति । अहं। कर्ता। तेन दहनात्मना अधिक रूपेण अतएव दुर्विषहेण वटुमशक्येन । सहधातोर्यत्प्रत्ययः तेजस्र वौर्येण निर्दग्ध अतएव दुर्वहं वोदुपशयो पूअर स्र कीया देहं शरोरं वोढं धारयितुम् अधर्मः जातः ४ ११ (9) परौ ' रभसात् । (७) सुदुर्धरम्। (a) -तद्बोधम् । (८) अभिव्यधात् ।