पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/३१६

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


दशमः समी. । दृष्टा छनविकी मां सुज्ञो विज्ञाय (४)जम्भभित् । ज्वलङ्काशनले होतु (१)कोपनो (३)माममन्यत ८ बचोभिर्मधुरैः (३)साथैर्विनस्त्रेण मया स्तुत। प्रीतिमानभवद्देव: स्तोत्रं कस्य न तुष्टये ॥ ६ ॥ शरण्यः सकलत्बता मामचायत शङ्करः । क्रोधानेर्वलतो ()शसालासतो दुर्निवारतः ॥ १० दिति भावः । त्वं स्वकीयं रूपं आसदम् अपश्यम्। जगमेति लिटः तथा आसदमिति वुड उत्तमपुरुबैकवचनम् । युग्म कम् ॥ ३ ॥ ७ ॥ दृष्ठेति । जम्भं जम्भासुरं भिनत्ति विनाशयतीति जक्ष भित् । भिदधातोः क्विप्प्रत्ययः । तत्सम्बोधनम् । हे इट्। सुशः सर्वज्ञः सर्वान्तर्यामीत्यर्थः । स हरः मां दृष्ट्वा अवलोक्य अथच छनविश्व कपटपारावतं विज्ञाय शत्वा कोपन क्रोधान्वितः । युच्प्रत्ययः । मां ज्वलति प्रज्वलिते भालस्थे ललाटस्थे अनसे अग्नौ होतु' दग्धु' अमन्यत मेने ॥ ८ ॥ वचोभिरिति । मया विनत्र ग प्रणतेन सता । कर्ता। खाणैः अभिप्रययुतैः यथायैरिति यावत्। अतएव मधुरैः मनोहारिभि: रघfभः वाक्यैः । करणे तृतीया। स्तुतः क्त स्तवः देवः हरः प्रतिमान् प्रसन्नः अभवत् अभूत् । अत्र सामा न्येन विशेषसमर्थनरूपमर्थान्तरं न्यस्यति--स्रोत्रमिति । तथाहि। स्तोबस्तवः कस्व जनस्य तुष्टये दृप्तये न भवति अपितु सर्वस्यापि तुष्टये भवतीत्यर्थः ॥ ८॥ अरण्ख इति । शरणे रक्षणे साधुः शरण्यः । यत्प्रत्ययः । शरणगतव सत्र इत्यर्थः । अतएव सकला जगतां वाता (८) शामध७ यशभित् ।e) कोपजः । (२) प्रयममन्यत, मामलोकयत् । () वाग्वै : (3) ग्रासत्रासतः।