पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/२३८

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


सप्तमः सर्गः । २ ३७ देवास्तदन्ते हरमूढभार्यं किरौठबद्धाञ्जलयो निपत्य । शापावसाने (७)प्रतिपन्नमूर्ते- र्ययाचिरे पञ्चशरस्य सेवाम् ॥ ६२ ॥ तस्यानुमेने भगवान्विमन्यु व्यापारमात्मन्यपि सायकानाम् । (८)कालप्रयुक्ता खलु (७)कार्यविद्भि विज्ञापना भद्रे षु सिद्धिमेति ॥ ६३ ॥ दुक्तम्--“प्राहुः प्रकरणादीनां नाटकं प्रकृतिं बुधः” इति । अप्सरसाम् उर्वश्यादीनाम्। प्रयुज्यत इति प्रयोगो रूपकम् । टकमित्यर्थः । आद्यमिति विशेषणात्। तं मुहूर्तमपश्यतां एष्टवन्तौ । `पाघ्राध्यथा—” इत्यादिन दृशेः पश्यादेशः ८१ ॥ देवा इति ॥ देवा इन्द्रादयस्तदन्ते तस्य प्रयोगदर्शनस्या तेऽवसान ऊढभार्यं परिणीतदरं हरं किरीटेषु बद्धा अच्छ यो येषां ते तथोक्ताः सन्तः । निपत्य प्रणम्य शापवसने तिपत्रमूर्तेर्लब्धशरीरस्य । “परिणेष्यति पार्यतीं यद” (४ । २) इत्यादिना शापस्य पार्वतीपरिणयान्तत्वादित्यर्थः । पञ्च परस्थ कामस्य । कर्तुः । सेवां ययाचिर। पुनः समासादित शरीरस्य तस्य सेवा स्खौक्रियतामिति प्रार्थयामासुरित्यर्थः । दुधाच्पच्–’ इत्यादिना द्विकर्मकत्वम् ॥ ८२ ॥ तस्येति । विमन्धः विगतक्रोधो भगवानीशखर आत्मन्यपि स्थ कामस्य सायकानां व्यापारमनुमेने । तथाहि । काय भङ्गिः कार्यसैः । अथवा कालविद्धिः। अवसरलैः काले यव (७) प्रतिलब्ध। (८) काले प्रयुक्ता । (८) कालविनिः ।