पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/२२६

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


सप्तमः सर्गः । २२१ न ननमारुढरुषा शरीर मनेन दग्ध' कुसुमायुधस्य । व्रीड़ादसु (८)देवमुदौच्य मन्ये संन्यस्तदेह: खयमेव कामः ॥ ६७ ॥ अनेन (e)सम्बन्धमुपेत्य दिया मनोरथप्रार्थितमीश्वरेण । मूर्धानमालि (१)क्षितिधारणोच्च (२)मुच्चैस्तरं वक्ष्यति शैलराजः ॥ ६८ ॥ नेति । आरुढरुषा प्ररूढकोपेनानेन हरेण कुसुमायुधस्य कामस्य शरीरं न दग्धं नूनं किन्तु कामोऽमु देवमुद्रस्य दृष्टा श्रीडात् सौन्दर्येण जितोऽस्मीति लज्जया स्वयमेव सन्यस्तदेह- स्यतदइ इति मन्ये । इत्यत्र शा। न वयं न्यस्तावते: कोपः सम्भवतीति भावः ॥ ३७ ॥ काचित्काविदाह अनेनेति । हे आलि सखि । “आलिः सखी वयस्व च' इत्यमरः । शैलराजो हिमवान्। दिद्य त्यनन्देऽव्ययम् । मनो ' रथैः प्रार्थितमवरुद्धम् । अभिलाषवषयीकृतमित्यर्थः “प्रार्थना याच्यावरोधयोः” इत्यभिधानात् । अनेनेश्वरेण सम्बन्धमुपे- स्वप्य क्षितिधारणेनोचमु व्रतं मूर्धानमुच्च स्तरमुत्रततरम् । उच्च रित्य व्ययात्तरप्प्रत्ययः । मूर्धा द्रव्यत्वस्रमुप्रत्ययान्तो निपातः । * किमेत्तिङव्ययघादास्वद्रव्यप्रकर्षे’ इत्यादिना दृश्यप्रकर्षे तस्य विधानादिति । वक्ष्यति धारयिष्यति ? वह तऋ ट् ॥ १८ } (८) देवमवेक्ष्य । (e) सबन्धमवाप्य । (6) क्षितिपालनञ्चम्। (२) उच्चैस्तराम्।