पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/२१५

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


३१४ कुमारसम्भवे समुद्रगारूपविपर्ययेऽपि (२)सहंसपाते इव लक्ष्यमाणे॥ ४२ ॥ तमध्यगच्छत्रथमो विधाता यौवत्सलक्ष्मा पुरुषश्च साक्षात् जयेति वाचा महिमागमस्य संवर्धयन्तौ (२)हविषेव वह्निम् ॥ ४३ ॥ एकैव मूर्तिर्बिभिदे ()त्रिधा सा सामान्यमेषां प्रथमावरत्वम् । विष्णोर्हरस्तस्य हरिः कदाचि वेधास्तयोस्तावपि धातु५राद्यौ ॥ ४४ ॥ तस्य रूपं स्वरूपं तस्य विपर्ययेऽप्यभावेऽपि । स ३ सयानेन हंससारेण वर्तत इति सहंसपाते इव ॥ “तेन सहेति तुलः योगे” इति बहुव्रीहिः। जैवोपसर्जनस्” इति सभावः । लस्कर माथे दृश्यमाने सत्यौ तदानीं विवाहसमये देवमसेविषाताम- भजताम् । सेवतेचें। गङ्गायमुने चामरप्राडिौ देवसुफ तस्रूतुरित्यर्थः ॥ ४२ ॥ तमिति । प्रथम आद्यो विधाता चतुर्मुखः तथा श्रीवळ लमा श्रीवत्साइः पुरुषो विष्णुश्च साक्षात्तं देवमभ्यगच्छ सयु खमाययौ। किं कुर्वन्तौ । अयेति वाचा जयशब्देनास्येजर महिमानं महत्त्व हविषा वहिमिव संवर्धयन्तौ इईि गर्न यत ॥ ४३ ॥ ग चानुचितमेतदुक्तमित्याह एकैवेति । सैकैव मूर्तिस्त्रिधा ब्रह्मविष्णुशिवात्मकस्वे। बिभिदे। औपाधिकोऽयं भेदो न वास्तविक इत्यर्थः । अत (२) सहस्रपाते । (३) शविधैव । (७) त्रिधासौ। (e) {णौ