पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/२१३

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


२१२ कुमारसम्भवे तं मातरो देवमनुव्रजन्यः (७)खवाहनजोभचलावतंसाः।। मुखः प्रभामण्डलरेणुगः (८)पद्माकरं चक्रुरिवा(३)न्तरोक्षम् ॥३८॥ तासां च पश्चात् कनकप्रभाणां काल कपालाभरणा चकासे । बलाकिनौ नौलपयोद१राजी दूरं पुरःक्षिप्तशतह्नदेव ॥ ३६ ॥ ततो गणैः शूलभृतः पुरोगै- रुदौरितो मङ्गलतूर्यघोषः। तमिति । तं देवम् अनुव्रजन्त्यः अनुगच्छन्यः स्ववाहनानां क्षेमेण प्रकम्येण चलावतंसायलकुला मातरः सप्तमातृका' प्रभामण्डलान्येव रेणवः परागास्त गरेररुणैः ॥ “गौरोऽरुणे सिते पौते” इति यादवः । सुखैरन्तरीक्षमाकाशं पाकरमिव चक्षुः ॥ ३८ ॥ तासामिति । कनकप्रभाणं सुवर्णवर्णानां तासां मातृण पश्चात् कपालाभरणा । सितकपालाल रेत्यर्थः । काली मशः काल देवी च । कृष्णवर्णत्वसूचनाय कालीसंयामिधानम् बलाकिनी बलाकावती ॥ नौघादित्वादिनिः ॥ हरं यथ तथा पुरोऽग्रे क्षिप्ताः प्रसारिताः शतहुँदा विद्युतो यस्याः स तथोक्ता नौलपयोदराजी कालमेघपतिरिव चकासे ॥ ३४॥ तत इति । ततः अनन्तरं शूलभृतः शिवस्य पुरो गच तौति पुरोगै: अग्रेसरैः ॥ “अन्यत्रापि दृश्यत इति वक्तव्यम्' (७) स्ववाहनाओोभ । (e) अन्तरिक्षम् । (८) पद्माकरौचक्षुः । (९) राजिः ।