नत्वयोरभेदात् । न । मकाश्चमानज्ञानयोरमेदेऽपि व्यादृत्तिभदृस्य सत्त्वात् । अप्रकाशव्यावृत्तेः साधारणव्यात्तेर्वा ज्ञानतारूप त्वात्, अप्रकाकषमानतानिवृ्तश्च[१] प्रकाशमानतारूपत्वात् । ननु प्रकाशमानत्वं प्रकाश्चसम्बन्धः प्रकारतादासत्म्यं वा । दयमप्यापिद्धम् । न । [२] विशेषासिद्धावपि प्रकाशमानप्रत्ययगोचरस्वरूपस्योभयसिघ्दत्वात् ।
अत्रोच्यते। अमेदपक्षेऽपि[३] किं प्रकाशस्य नीलगोचरत्वम्। नीालाकारत्वमिति चेत् , का नीलकारता प्रकाशस्य, नील [त्व]सामान्ययोगः, बाह्मनीरगोचरत्वं वा, अनीलव्यावृत्तरव्याहत्तता[४] वा । नाघौ । तथो; प्रकाशभेदेन प्रकाशमानतानुपपत्तेः। अनी-
न्यायलीलावतीकण्डाभरणम्
त्तिभेदाद् मेद इत्याह -नेति । व्यादृत्तिमेदमेव दर्शयति अप्रकाशेति । नीलं ज्ञानं नीलस्यासलाधारणमेवं सर्व॑ ज्ञाने साधारणताव्यावृत्ति रेव ज्ञानत्वमित्याह-- साधारणेति । स्वप्रकाशषसम्बन्धस्त्वया दुषितः प्रकारतादात्म्यात पुनः अकाशमानत्वं मया दुषणीयसिति शाङ्कते--- नन्विति । विशषविषयत्वया(?) सिद्धावपि सामान्यस्वरूपमुभयलिद्धमेवेति परिहरति---नेति।
अभेदपकषेऽवति। ज्ञानस्य वाह्यभेद पक्षऽपीद्यथः । तयेरिति। तथां
न्यायलीलावतीप्रकाशः
रोपगमादित्यर्थः। सुगममन्यत् । विशेषासिद्धाविति। न च प्रकाश्चसखम्बन्ध प्रकाशचतादात्म्ययोरेकखामान्यरूपालिद्धौ कथं विशेषासिद्धावपि सामान्याकारेण माने स्यादिति वाचम्, अन्यतरस्वस्यैव तथावि
न्यायङीलावतीप्रकाशविवृतिः
व्यभिचास्स्तत्र ज्ञानात्मकत्वस्य स्विद्धस्वादिति भावः । स्वाभाविकः सम्बन्ध इति मूलम् । प्रकाशमानत्वमिविति शेषः । द्वयमप्यसिद्धमिति मूलम्। आघं स्वमत द्वितीयं परमत इति मावः । तयोरिति मूलम् । नीलत्व-
