अन्तस्तोयं मणिमयभुव स्तुङ्गमभ्रंलिहाग्राः
ग्रासादास्त्वां तुलयितुमलं यत्र तैस्तै विशेषैः ॥ ६६ ।
हस्ते लीलाकमलमलकं वालकुम्दानुविवं
नीता लोध्रप्रसवरजसा पाण्डुतामाननश्रिः |
चूडापाशे नवकुरुवकं चारुकर्षे शिरीषं
सीमन्तेऽपि त्वदुपगमञं यच नीपं बधूनां ॥ ६७ ॥
यस्यां यक्षाः सितमणिमयान्येत्य इर्म्यस्थलानि
ज्योतिश्छयाकुसुमरचमान्युतमस्त्रीसहायाः ।
आसेवन्ते मधुरतिरसं कल्पवृक्षप्रसूतं
त्वङ्गम्भिध्वनिषु शनकैः पुष्करेघाइतेषु ॥३८॥
गत्युत्कम्यादलकपतितै र्थष मन्दारपुष्यैः
कृप्तच्छेदैः कनककमलैः कर्णविव्भ्रशिमिश्च ।
मुक्ताजालैः स्तनपरिसरचिवसूचैव हारैर्
नैशो मार्गः सवितुरुदये सूच्यते कामिनीनां ॥ ६८.
नीवीबन्धोच्छ्रसितशिथिलं यत्र यक्षाङ्गमानां
वासः कामादनिभृतकरेचाक्षिपत्सु प्रियेषु ।
अस्तुिज्ञानभिमुखगताम् प्राप्य रत्नप्रदीपान्
हीमूढानां भवति विफला प्रेरणा चूर्णमुष्टिः ४७० ॥
नेचानीताः सततगतिना ये विमानाग्रभूमीर
आलेख्यानां सजलकणिकादोषमुत्पाद्य सद्यः ।
शंकास्पृष्टा इव जलमुचत्वादृशा यच जालैर
धूमोङ्गारानुकृतिनिपुणा जर्जरा निष्यतन्ति ॥ ७९ ॥
