सामग्री पर जाएँ

पृष्ठम्:काव्यसंग्रहः.pdf/३८९

विकिस्रोतः तः
एतत् पृष्ठम् परिष्कृतम् अस्ति
३७६
हसंदूतः ।

निरस्तप्रत्यूहं भवतु भवतो वर्त्मनि शिवं
समुत्तिष्ठ क्षिप्रं मनसि मुदमाधाय सदयं ।
अधस्ताद्धावन्तो लघु लघु समुत्ताननयनैर्
भवन्तं वीक्षन्तां कुतुकतरला गोपशिशवः ॥ ११
किशोरोत्तंशोसौ कठिनमतिना दानपतिना
यया निन्ये तूर्णं पशुपयुवतीजीवितपतिः ।
तया गन्तव्या ते निखिलजगदेकप्रथितया
पदव्या भव्यानां तिलक किल दाशार्हनगरी ॥ १२ ॥
गलद्वाष्पासारप्लुतधवलगण्डा मृगदृशो
विदूयन्ते यत्र प्रवलमदना वेशविवशाः ।
त्वया विज्ञातव्या हरिचरणसङ्गप्रणयिनो
ध्रुवं सा चक्राङ्गी रतिसखशताङ्गस्य पदवी ॥ १३ ॥
पिवन् जम्बुश्यामं मिहिरदुहितुर् वारि मधुरं
मृणालीर् भुञ्जानो हिमकरकलाकोमलरुचः ।
क्षणं हृष्टस्तिष्टन् निविडविटपे शाखिनि सखे
सुखेन प्रस्थानं रचयतु भवान् वृष्णिनगरे ॥ १४ ॥
बलादाक्रन्दन्तीरथपथिकमक्रुरमिलितं
विदूरादाभीरीततिरनुययौ येन रमणं ।
तमादौ पन्थानं रचय चरितार्था भवतु ते
विराजन्ती सर्वोपरि परमहंसस्थितिरियं ॥ १५ ॥
अकस्मादस्माकं हरिरपहरन्नं शुकचयं
यमारूढो गूढप्रणयलहरीं कन्दलयितुं ।