पृष्ठम्:काव्यसंग्रहः.pdf/३०३

२९०

विदग्धमुखमण्डनं ।

कोर्थः किं भवता छतं रिपुकुलं कीदृक् सरो वासरे ॥९॥
विकचवारिजराजिसमुद्भवोच्चखिलतभूरिपरागविराजितं ॥
इति खण्डोत्ररजातिः ॥
विभर्ति वदनेन किं कइह सत्वपीडाकरं
कुलं भवति कीदृशं गलितयौवनं योषितां ।
बभार हरिरंवृधेरुपरि कांच केन स्तुतो इतः
कथय स्त्वयाक नगपते भयं कीदृशात् ॥१०॥
विषमपादनिकुञ्जगताहितः ॥
हरिर्वहति कान्तवास्यरिष कागताकच्च
काकमर्चयति रोगवान् धनवर्ती पुरी कीदृशी ।
हरिः कमधरहलिप्रव्रुतया धरां किं व्यधुः
कया सद सिस्त्वया वद जितेाम्बुधिः कीदृशः ॥ ११ ॥

कुम्भीरमीनमकरागमदुर्गवारिः ॥ इति पादोत्तरजातिः॥
चत्वार्यराणि पादाभ्यां नेमिं पादद्दयेन च ।

लिखित्वा दक्षिणावर्तें चक्रं प्रश्नमवेहि मे ॥ १२ ॥
कच्चौरस्य छिनत्ति क्षितिपतिरनघः किं पदं वक्ति कुत्सां

क्षौसम्बोधनं किं वदति कमलभूः काच विश्वं विभर्ति ।
चक्रांगामन्त्रणं किं कथमपि सुजनः किं न कुर्यादनार्ये
कीदृग्मोक्रुःपुरं स्यात्पयसिवदकुतोमीनपंक्तिर्विभेति॥१३॥
किं खछं शारदं स्याद्ददति दृषगतिः केांशुमाली पविचः
कोस्मिन् किं जीवन कां विरचयति कविर्वह्निसम्बोधनं किं।

नाकां क्षन्ति स्त्रियः कं तनुरसुररिपोः कीदृशी कञ्च मूकः