को भवति हृदयहारी मधुकरझङ्कारकंकेस्निः ॥२३॥
मधुसमयः ॥ इति समस्तजातिः ।
व्यस्तं समस्तमथवा समासपदभङ्गतः ।
दिःपृष्टं यत्तदेव स्याद् हिर्व्यस्तं दिःसमस्तकं ॥ २४ ॥
वर्षासु का भवति निर्मधु कीडगव्जं
शेषं विभर्ति वसुधासहितं क एकः ।
आमंचयस्व धरणीधरनाथपुचीं
कोऽचास्थि भस्मनि चितांगजनाश्रयः स्यात् ॥ २५ ॥
कालिकापालिकमठः ॥
कीदृशं वद मरुस्थलं मतं
दारि कुच सति भूषणं भवेत् ।
ब्रूहि कान्त सुभटः सकार्मुकः
कीहशो भवति कुत्र विदिषां ॥ २६ ॥
अवारितोरणे ॥ इति विस्तजातिः ॥
पक्षिश्रेष्ठसलीवधुसुरा वाच्याः कथं वद ।
ज्येष्ठे मासि गताः शोषं कीदृश्योऽल्पजला भुवः ॥२७॥
विवरालीनकुलीराः ॥
विश्वंभराप्रलंबन्नब्रीहिमानुषसंयतः ।
कथं वाच्याः भवंत्येता दिनादौ विकसन्ति काः ॥२८॥
कुवलयवनराजयः ॥ इतिद्धिः समस्तजातिः ॥
पृष्टं पदविभागेन समुदायेन यद्भवेत् ।
विदुर्व्यस्तसमस्तं तदुभवार्थप्रदर्शनात् ॥२९॥
पृष्ठम्:काव्यसंग्रहः.pdf/२८५
दिखावट
एतत् पृष्ठम् परिष्कृतम् अस्ति
२७२
विदग्धमुखमण्डनं ।