मार्तंडैर्मुनिभिश्च यच विरतिः पूर्णेन्दुविम्बानने
तद्धृतं प्रवदन्ति काव्यरसिकाः शार्दूलविक्रीडितं ॥ ४० ॥
चत्वारो यत्र वर्णाः प्रथममलघवः षष्ठकः सप्तमोऽपि
दौ तद्वत् षोडशाद्यौ मृगमदतिलके षोडाशान्तौ ।
रम्भास्तम्भोरु कान्ते मुनिमुनिमुनिभि ईश्यते चेद्विरामो
बाले वंद्यैः कवीद्रैः सुतनु निगदिता सरधरा सा प्रसिद्धा ॥
इति कालिदासविरचितः श्रुतबोधः सम्पूर्णाः ॥ ४२।।
बाहू द्दौ च मृणालमास्यकमलं जलं
श्रोणी तीर्थशिला च नेचसफरं धम्मिल्लशैवालकं ।
कान्तायास्तनचक्रवाकयुगलं कन्दर्पणानलैर्
दग्धानामवगाहनाय विधिना रम्यं सरो निर्मितं ॥१॥
श्रायता मधुयामिनी यदि पुनर्नायात एव प्रभुः ।
प्राणा यान्तु विभावसौ यदि पुनर्जन्मयहं प्रार्थये
व्याधः कोकिलवन्धने विधुपरिध्वंसे च राहुग्रहः
कन्दर्पे हरनेतत्रदीधितिरियं प्राणेश्वरे मन्मथः ॥ २ ॥
इन्दीवरेण नयनं मुखमम्बुजेन
कुन्देन दन्तमधरं नवपल्लवेन ।
अङ्गानि चम्पकदलैः स विधाय धाता
कान्ते कथं घटितवानुपलेन चेतः ॥ ३ ॥