सामग्री पर जाएँ

पृष्ठम्:काव्यसंग्रहः.pdf/२४०

विकिस्रोतः तः
एतत् पृष्ठम् परिष्कृतम् अस्ति
२२७
चौरपञ्चाशिका


अद्यापि तो कनकचम्पकदामगौरीं
फुल्लारविन्दवदनां तनुखोमराज ।
सुप्तोत्थितां मदनविज्ञललालसाङ्ग
विद्यां प्रमादगुणितामिव चिन्तयामि ॥ १ ॥
अद्यापि तां शशिमुखी नवयौवनाथ्यां
पीनस्तनीं पुनरहं यदि गौरकान्तीं ।
पश्यामि मन्मथशरानलपीडितानि
गाचाणि सम्प्रति करोमि सुशीतलानि ॥२॥
अद्यापि तां यदि पुनः कमलायताक्षीं
पश्यामि पोवरपयोधरभारक्षित्रां ।
सम्पीय वाहुयुगलेन पियामि वक्त्रम्
उन्मत्तवन्मधुकरः कमलं यथेष्टं ॥ ३ ॥
द्यापितां निधुवन मनिःसहाङ्गीम्
आपाण्डुगण्डपतितालककुन्तलाक्षीं ।
प्रश्नपापकृतमन्तरमावइन्तीं
कण्ठावसक्तम्मृदुवाहुलतां स्मरामि ॥ ४ ॥
अद्यापि तां सुरतजागरघूमानां
तिर्य्य क्खलत्तरलतारकमावहन्तीं ।