{{rh|left=२१२|center=सूर्यशतकं|right}
तच ण्डांशोरकाण्डत्रिभुवनदहमाशङ्कया धाम शत्वं
संहृत्यालोकमाचंप्रलघुनिदधतस्तान्मुदे
उद्यद्यद्यानवाप्यां बहुलततमतःपपू विदार्य मण्डलंवः
प्रोद्धि पचपाधविमलमरुणच्छायया विस्फुरन्या ।
कल्याणानि कियाडः कमलमिव महमण्डलं चण्डभानोर्
अन्वीतंतृप्तिहेतोरसचदलिकुलाकारिणा राष्हुणायत्७९ ॥
चक्षुर्दक्षडिषो यक्षतु दहति पुरा पूरयत्येव कामं
नास्तं युष्टंमरुद्भिर्यदिव नियमिनां यानपाचं भवाब्धी ।
यद्दीतश्रान्तिशश्वद्धमपि जगतां भ्रान्तिमद्धान्ति इन्ति
ब्रम्नस्याव्याडिरुडक्रियमथचड़िताधायि तन्मण्डलंयः ॥८०॥
सिद्धैः सिद्धान्तमिश्रं श्रितविधिविषुधैश्चारमैयादुगर्भ
गीत्या गन्धर्वमुर्मुहुरक्षिपतिभिर्यातुधानैर्यतात्म
सायं साध्यैर्मुनीन्द्रेर्मुदिततममनो मोक्षिभिः पक्षपात
प्रातः प्रारभ्यमानस्तुतिरवतु रर्विविश्ववंद्योदयोषः ॥८१॥
भासामासनभावाधिकतरपठुलञ्चकवालस्य तापात्
छेदादच्छिन्नगच्छतुरगखरपुटन्यासनिःशङ्कटकैः ।
निःशमस्यन्दनाङ्गं भ्रमण निकषणात्यातु वस्त्रिप्रकार
तप्तांशुतत्परीक्षापरव परितः पर्यटन् हाटकाि
मोशुष्कं माकनद्या विकसितकमकाम्भोरुहाभाजितन्तुं
सुष्टानैवोपभोग्या भवति भृशतरं नन्दनोद्यान लक्ष्मीः ।
नोशृङ्गानि द्रुतानि द्रुतममर गिरेः कामधौतानि धौता
नीवं धाम मार्गे श्रदयति दयवा यः सवोव्यादिनोव