लेहोन बन्धुषु च मन्मथजा विकाराः ।
संसर्गदोषरहिताविजना वनान्ता
वैराग्यमस्ति किमतः परमर्थनीयं ॥ ६७ ॥
तस्मादनन्तमजरं परमाविकासि
तत्रय चिन्तय किमेभिरसद्दिकल्पः ।
यस्यानुषङ्गियइमे भुवनाधिपत्य
भोगादयः कृपणलोकमता भवन्ति ॥ ६८ ॥
पातालमाविशसि यासि नभोविललंघ्य
दिङ्मण्डलं भ्रमसि मानस चापलेन ।
भ्रान्त्यापि जातु विमलं कथमात्मलीनं
न ब्रह्म संस्मरसि निर्वृतिमेसि केन ॥ ६८ ॥
नित्यानित्यविचारः ।
किं देवैः स्मृतिभिः पुराणपठनैः शास्त्रैर्महाविस्तरैः
स्वर्गग्राम कुटीनिवासफलदैः कर्मक्रियाविभ्रमैः
मुक्तैकं भवदुःखभाररचनाविध्वंसकालानलं
स्वात्मानन्दपदप्रकाशकलनं शेषा वणिगृहत्तयः ॥ ७९ ॥
गांचं ऋचतं गतिर्विगलिता भ्रष्टा च दन्तावली
दृष्टिं नश्यति वर्ऋते बधिरता वक्त्रं च लालायते ।
वाक्यं नाद्रियते च बान्धवजनोभार्या न शुश्रूषते
हा कष्टं पुरुषस्य जीर्खवयसः पुत्रोप्यमिचायते ॥ ७१ ॥
वर्णं सितं समववीत्र्य शिरोरुहाणां
पृष्ठम्:काव्यसंग्रहः.pdf/२०३
एतत् पृष्ठम् परिष्कृतम् अस्ति
