खगायैः करिकुम्भपीठदमनैर्माकं न नीतं यशः ।
कान्ताकोमलपलवाधररसः पीतो न चन्द्रोदये
तारुण्यजतमेव निष्फलमही शून्यालये दोपवत् ॥ ४५ ॥
विद्या नाधिगता कलकरहिता वितं च मोपार्जितं ।
शुश्रूषापि समाहितेन मनसा पिचोर्न संपादिता ॥४४॥
आलोलायतलोचनायुवतयः स्वप्नेपि नालिङ्गिताः ।
कालोयं परपिण्डलोलुपतया काकैरिव प्रेषितः ॥ ४५ ॥
वयं येभ्यो जातास्चिरपरिगताएव खलु ते
समायेषां हवाः स्मृतिविषयतां तेपि गमिताः ।
इदानीमेतेस्मत्प्रतिदिवसमापन पतना
गता तल्यावस्थां सिकति निनदीतीरतरुभिः ॥ १६ ॥
आयुर्वर्षशत नृणां परिमितं राजौ त तं
तस्यार्द्धस्य परस्य चार्डमपरं बालत्वदृडन्वयोः ।
शेषं व्याधिवियोगदुःखसहितं सेवादिभिर्नीयते०००<poem>
जीवे वारितरत्रचन्चलतरे सौख्यं कुतः प्राणिनां ॥४७॥ क्षणं वालो भूत्वा क्षणमपि युवा कामर सिकः क्षणं वित्तैनः क्षणमपि च संपूर्णविभवः । अराजीर्णैरङ्गैर्नटइव वलीमण्डिततनुः नरः संसारान्ते विशति यमधानीयवनिकां ॥४८॥ यतिन्टपतिसम्बादः ॥ त्वं राजा वयमप्युपासितगुरुः प्रचाभिमानोन्नगाः
</poem>
