सामग्री पर जाएँ

पृष्ठम्:काव्यसंग्रहः.pdf/१००

विकिस्रोतः तः
एतत् पृष्ठम् परिष्कृतम् अस्ति
८७
गीतगोविन्द

मनसि वलितविरहे निशि निशि रुजमुपयाति ॥
तव विर० ॥ ४ ॥
वसति विपिनविताने त्यजति ललितधाम ।
लुठति धरणिशयने बहु विलपति तव नाम ॥
तब विरिहे० ॥ ५ ॥
भगति कविजयदेवे
विरहिविलसितेन ।
मनसि रभसविभवे हरिरुदयतु सुकतेन ॥
तब बिरहे० ॥ ६ ॥
पुर्वं यत्र समं त्वया रतिपतेरासादिताः सिइयस्
तस्मिन्नेव निकुञ्जमन्मथमहातीर्थे पुनर्माधवः ।
ध्यायंस्त्वामनिशं जपत्रपि तवैवालापमन्त्रावली
भूयस्त्वत्कुचकुम्भनिर्भरपरीरम्भामृतं वांछति ॥ ७ ॥
गुर्जरीरागेण एकतालीतालेन गीयते ॥
रतिसुखसारे गतमभिसारे मदनममोहरवेशं ।
म कुरु नितम्बिनि गमन विलम्बनमनुसर तं हृदयेश |
धीरसमीरे यमुनातीरे वसति वने वनमाली | ॥८॥
नामसमेतं कृतसङ्केतं वादयते मृदु वेणुं ।
बहु मनते तनु ते तनुसङ्गतपवनचलितमपि रेणुं ।
धीरसमीरे० ॥ ८ ॥
पतति पतत्रे विश्वलति पचे शङ्कितभवदुपयानं ।
रचयति शयनं सचकितनयनं पश्यति तव पन्यातं ॥
धीरसमीरे० ॥ १० ॥