किं बहुना को वा गुणो निर्विद्यस्य पुंसः । नहि शिरस्पदतामञ्चन्ति निरामोदानि कुसुमानि" --- इत्थमाधायात्मनो धैर्यं अपरिच्च्युत्यानुष्ठेयपथात् कहोडस्सादरं सभक्ति च महाप्रभावस्य सुगृहीतनाम्नो रम्यवचसः उद्दालकाचार्यस्य वरिवस्यासुखमनुभवन् गमयामास अनेकान्परिवत्सरान् ॥
गते बहुतिथे काले आचार्यपत्नी प्रतीक्ष्य कञ्चन कालविशेषमनुरहसमाहितलज्जमाभाषितुकामा उपान्तिकमाचार्यस्योपसृत्य यथाविधि प्रणम्य शिष्यस्य कहोडस्य एकांतशुचीनाचारान् अस्ततन्द्रां च विद्याव्यसनितामुपवर्ण्यापत्यस्य श्वेतकेतोर्दारक्रियां मनसि कलयन्ती मधुरमित्थमाचष्ट ॥ आर्यमिश्राः स्वातन्त्र्यं हि नाम स्त्रीणां विशेषतः परिगर्हणीयं वस्तु ॥ भवतां सन्निधौ लब्धपरिचर्यामुखायाः मम तु तत् दूराद्दवीयो निक्षेप्यं । जानन्त्यपि. मानसेन केनचिदुद्वेगेन चिन्ताविशेषेणच दूयमाना प्रारभे निवेदयितुं । न खलु भवादृशां अविदितोर्थः कश्चनास्थीयते निवेदनीयतापदमारोपयितुं तथाप्यर्थत आशाविशेषेणचासौ मुखरीक्रियते ॥ न मे किञ्चिदपि सौभाग्यमपहीयते । कृताश्वमेधानां पंक्तिपावनानां श्वाफल्कानां कुले
अमुष्याः जन्म । निरतिशयमहानन्दसंदोहदानचतुरे निष्कामकर्मानुष्ठानविख्याते अधिकाधिकान्तेवासिजनतावितीर्य्यमाणविविधविद्यावितानविशेषितयशःकाये जगत्परिपावने भवतामन्वये लब्धमस्या दास्यमिति असेतुरानन्दसागरः ॥ अयमपरो महान्प्रमोदः । यादेयतः कालस्य वः चरणवरिवस्यातोऽन्यस्मिन् न लगति में हृदयं ॥ अन्यश्चायं कश्चन उत्कर्षः । यत्समुचिते काले अपत्यस्यासादनं नाम । कतिवा न संति जगति जातापत्याः ॥ न तादृशी अहं । अथवा अत्र भवन्तः कृष्णेनानकदुन्दुभिरिव रामेण दशरथ इव अधीतसर्वविद्येन आज्ञानतिलंधिना श्वेतकेतुना खलु पुत्रिणः ॥ तस्य किलापत्यभांडस्य दारक्रियायोग्यां दशां गतस्य कृतविद्याव्रतस्नानस्य वैवाहिके कर्मणि कथं न कृतो भवद्भिः प्रयत्न इति दूयते
हृदयं । कदा खलु स्नुषा मे समागत्य यज्ञशरणमुपलेप्स्यति ॥ कदावा क्षीरक्षारिणीः होमधेनुर्दुहंती कांस्यपात्रीमापूरयिष्यति ॥ कदावा यज्ञवाटे
