३२३ । इदोऽय् पुंसि । (७-२-१११)
पुल्लिङ्गे तु'इद्' इत्यस्य 'अय्' इत्यादेशः सौ ॥ इदम् + स्— अयम् + स् = अयम् । स्त्रियाम् – इदम् + स्– इयम् + स् = इयम् । क्लीबे–इदम् । स्वमोरभावान्न कोऽपि विकारः । पुंसि । स्त्रियाम् । अनेन अस्मै अस्मात् अस्य अस्मिन् इदम् = इमम् । इदान् = इमान् । इदाः = इमाः । इदे = इमे ।
३२४ । अनाप्यकः । (७-२-११२)
आप् इति तृतीयैकवचनात् प्रभृति सुपः पकारेण प्रत्याहारः । आपि परे इदम इदः स्थाने अन् इत्यादेशः ॥ ३२५ । हलि लोपः । (७-२-११३) हलादौ विभक्तौ तु इदम इदो लोप: स्यात् । 'नानर्थकेऽलो- ऽन्त्यविधिरनभ्यासविकारे' इति परिभाषया समग्रस्य इदो लोपः । डे-ङसि-ङस्-ङीनां स्मायाद्यादेशैः, आमः सुडागमेन च हलादित्वादिद् इत्यंशस्य लोपे अकार एव शिष्यते । अदन्तत्वात् 'सुपि च' इति दीर्घो 'बहुवचने झल्येत्' च भवतः । 'नेदमदसोः...' इति ऐसादेशो न भवति ॥ अनया अस्यै अस्याः अस्याः अस्याम् आभ्यां अनयोः आभिः आभ्यः आसाम् आसु । इदौ : इमौ । इदाम् = इमाम् । आभ्याम् एभिः एभ्यः एभ्यः एषाम् अनयोःइदौ : इमौ । इदाम् = इमाम् । आभ्याम् एभिः एभ्यः एभ्यः एषाम् अनयोःइदौ : इमौ । इदाम् = इमाम् । आभ्याम् एभिः एभ्यः एभ्यः एषाम् अनयोःइदौ : इमौ । इदाम् = इमाम् । आभ्याम् एभिः एभ्यः एभ्यः एषाम् अनयोःइदौ : इमौ । इदाम् = इमाम् । आभ्याम् एभिः एभ्यः एभ्यः एषाम् अनयोः कथम् अकारस्थैव अदन्तत्वम्? येन स्मयाध्यादेशाः प्रवर्तन्ते इति चेत्-
