पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/८०

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
वतीयः सर्गः ।


तपखिन: स्थाणुवनौकसस्ता
माकालिकीं वीक्ष्य मधुप्रवृत्तिम् ।
प्रयत्नसंस्तम्भितविक्रियाणां
कथञ्चिदशा मनसां बभूवुः ॥ ३४ ॥
तं देशमारोपितपुष्पचाप
रतिद्वितीये मदने प्रपन्ने ।
काश्चागतस्तु हरसानुविद्धे
इन्दानि भावं क्रियया विवक्षुः ॥ ३५ ॥

 तपस्विन इति । स्थाणेर्घनमोको येषां ते तपस्विनस्त त्या मुनयः । समानकाल आद्यन्तो अस्या स्थाकालिकीम्कलभवत्वत्पयनन्तरविनाशिनौमित्यर्थः । आकालिक द्यन्तवचने’ इति समानकालादिप्रत्ययः प्रकृतेराकाल ITदेशश्च निपातितः । “टिड्डाण-४ इत्यादिना ङीप् । चिदकालाहे हाध्यात्मादित्वद्भवार्थ ठशित्याहुः ॥ तामाका लकीं मधुप्रवृत्तिं वीक्ष्य प्रयत्नेन संस्तम्भितविक्रियाणां निरुद्ध वकाराणां मनसां कथञ्चिदीश नियन्तारो बभूवुः ॥ ३४ ॥

 समिति । आरोपितमधिज्यं कृतं पुष्पचयं येन तस्मिन् तिईिनीया यस्य तस्मिन् रतिसहाये मदने तं देशं स्थाप्खाश्रमं पत्रं प्राप्त सति इदानि स्थावराणि जङ्गमानि च मिथनान iष्ठोत्कर्षः । “काठोकरें स्थितौ दिशि इत्यमरः । तां नतो अश्व इष्टसाधननिबन्धमः प्रेमापरनामा ममताभिमानः । प्रेमा ना प्रियता दें प्रेम ख:” इत्यमरः । स एव रस तेनानुविद्ध' संयुक्तं भावं रत्थाख्य' शृङ्गारभावं क्रियया कार्य तया चेष्टया विवक्षुः प्रकटीचक्रुः। शृङ्गारचेष्टाः प्रावर्तन्त यथः ॥ ३२ ॥ तायेद्या आ ‘म’ इत्यादिभिचतुर्भि