पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/५१७

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


कुमारसंभवे (८वाथाविवर्तदलवद्भ्रममेत्य दूरं निःपतुरम्बरतलाद्वसुधातलe)ऽन् ि॥ ३२ ॥ इत्वं विलोक्य सुरसैन्य()मथो अशेषं दैत्येश्वरेण विधुरौञ्चतमस्त्रयोगात् । स्वर्लोकनाथ२)कमलाकुशलैकहेतु र्दिव्यं प्रभावमतनोद३)तनुः स देवः ॥ ३३ ॥ तेन()जिभतं सकलमेव सुरेन्द्रसैन्यं आस्थं प्रपद्य पुनरेव (५)युधि प्रवृत्तम् । अम्बरस्य गगनस्य तलत् मध्यात् अस्मिन् वसुधातले पृथिव्यां निपेतुः पतिताः ॥ ३२ ॥ इत्थमिति ॥ अथ अनन्तरम् अतनुः सहन् । शस्त्रादि कुशल प्रत्यर्थई। स उवकः देवः कार्तिकेयः। कर्ता । अशेषं समग्रं सुराणम् इन्द्रादीनां सैन्यम् । कर्म । दैत्यानाम् असुरा- शाम् ईश्वरेण तारकेण । कर्मा । इत्थम् अनेन प्रकारेण अक्षस्य वायव्यस् योगात् प्रयोगात् हेतोः अविधुरं विधुरं सम्पद्यमानं कृतं विधुरीकृतम् । अभूततद्भावे चुिप्रत्ययः । पीड़ि- तमित्यर्थः । विलोक्य दृशा दिवि भवं दिव्यम् अलोकसामान्य मित्यर्थः । प्रभावं बलम् । कर्म । अतनोत् विस्तारयामास । पवगनाशकास्त्र चिक्षेपेत्यर्थः । यतः खलकनाथस्य इट्रस्य कमलायाः लक्ष्मणः कुशले एकहेतुः अद्वितौयनिदानम् ॥३२॥ तेनति । तेन कार्तिकयसंक्रान्तप्रभावेण उलितं वाय ध्यानिष्ठं सकलमेव समस्तमेव सुरेंद्र देवेन्द्र (८) वात्स्या विधूतदळवटुभमम्, वायोर्डि डन्तदलवृन्दमिव। (e) अपि, ते । (१) अषमेव। (२) कमानेमाईतम्, कमलाकुशलैकहेतुम् । (२) पततुम् । (७) डतम्पन्वितम् । (2) गृधे ।