पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/४०१

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


सुमारसम्भवे (३)ते अर्गलोकं चिरकालदृष्ट महासुरत्रासयंबत्वात्। , सद्यः प्रवेष्टुं न विषेहिरे (४)तत् वयं व्यवस्यन्त सुराः (५)समग्राः ॥ १० ॥ (€पुरो भव त्व' न पुरो भवामि (७)पुरोगोऽस्मि (८)पुरःसरवम् । इत्य' (e)सुरास्तत्क्षखमेव भीताः जनैं प्रवेष्टु' कलहं वितेनुः ॥ ११ ॥ साई सह। सर्वशब्दयोगे वतीया। ऋतम कुमारस्य बला धिक्यं द्योत्यते । सुर्ती स णमध्ये नक्षत्रपथं नभोमार्गम् उत्तीर्यं अतिक्रम्य आत्मने हितम् आमननं कथं लोकं ख़गेलोकं प्रपेदिरे सप्तमः ॥ ८ ॥ ते इति । ते समग्राः सुराः देवाः । कर्तभूताः। मयासुरात् तारकात् आनयेत्यर्थः । मासस्य भयस्य य: वशंवदः अधीनः तस्य भावः तस्मात् हेतोः चिरकालात् दीर्घकालात् परं दृष्टम् अवलोकितम् । अरिजतदौरादिति भावः । स्वर्गलोकं कभभूतं सद्यः दर्शनक्षणमेव प्रोटं बाह्याभ्यन्तरं गन्तुमित्यर्थः। न विषेहिरे म तीव्र झभूवुरित्यर्थः । तत् तस्मात् उनकारः ण हेतोः क्षणं सं ब्धवख्वक विलयं कृतवन्तः । अत्र काव्यलिङ्गमः ॥ १९ / . . पुर इति, गुराः देवः। कर्तारः। तत्क्षणं स्त्रर्मप्रवेशः समयसेव भीताःशाकुः ताः । य' पुरः संमुखे भव । अई न पुरः , अंसुले अषमि। , अहं पुः अग्रे गच्छतीति (९) तमं । (४) तं 1 ($ समंस्ता:।() पुरोiत तत्वम्। (७) न कः (८) धैः डर त्वF *, (८)इत्र ः हैन छते स्त्रवये स्ख४ डिवी शता मियस्ते में । ; ; ;