पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/३४५

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


१५४ कुमारसम्भवे तमीक्षमाणा बणमौवणानां सहस्रमाप्त बिनिमेषमैच्छत् । (७)सा नन्दनालोकनमङ्गलेषु क्षणेक्षणं (८)व्यति यस्य चेतः ॥ २० ॥ विनमदेवासुरपृष्ठगाम्या मादाय तं पाणिसरोरुहायाम् । (e)नवोदयं पार्वणचन्द्रचालं गौरी (१)खमुत्सङ्गतलं निनाय ॥ २१ ॥ शप्तां विषयतां जगाम प्राप्तवान्। पार्वती बाष्याकुलनेत्रा पुढे ददति भावः ॥ १८ ॥ तमिति । तं पुत्रं क्षणं मतु चिरमिति भावः । ईक्षमाण पश्यन्ती सा पार्वती। कव। विगत: निमषाः यस्मात् त निर्निमेषं ईक्षणनां लोचनानां सहस्त्रं सहस्रसंख्यकमेव पौत्यर्थः। आप्ती लब्धं ऐच्छत् इयेष । तथाहि । क्षणं क्ष प्रतिक्षणम्। बीशायां द्विरुक्तिः । नन्दनस्य आलोकना दनन्येव मङ्गलानि तेषु अस्य लोकस्य चेतः चित्तं न व्य बप्तिमेति अपितु न कस्यापौत्यर्थः । पुत्रदर्शनजनितानले न पूर्णतामेतीति भावः । अत्रार्थान्तरन्यासोऽलङगरः ॥ २९॥ विनंत्र ति । गौरी पार्वती। करीं । नवः नूतन: उदय उत्पतिर्यस्य तथोत' तत्कालभवमित्यर्थः । अतएव पर्वथ पर्वणि पूर्णिमायां भवस्य जातस्य पूर्णस्येत्यर्थः । चन्द्रस्य च। सुन्दरं मनोहारिणमिति यावत् । तं तनयम्। कर्मभूत | विनमः विनताः पदपतिता इत्यर्थः। ये देवा असुरी (७) न नन्दनालोकनमखेषु, सुनभ्दनालोकनकौतुकेन (८) शशति। (e) घोदयत्, मोदयात् । (१) त