पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/३४०

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


एकादशः सर्गः । (४)जगंलयौनन्दन एष वीरः प्रपौणं()मातुस्तव नन्दनो(७)स्ति । कल्याणि कल्याणकरः सुराणां (८)वत्तोऽपरस्याः कथमेष सर्गः ॥ १० ॥ देवि त्वंमेवास्य निदानe)मा (१)सर्गे जगन्मङ्गलगानहेतोः । सत्यं त्वमेवेति विचारयख रत्नाकरे युज्यत एव रत्नम् ॥ ११ ॥ जगत्रयीति । हे कल्याणि जगतां भुवनानां या त्रयी तस्याः नन्दनः आनन्दजनकः । तथा सुराणम् इन्द्रप्रभृतीनां कल्याणं मलं करोतौति तयोः एष पुरःस्थितः वरः पराक्रमशलः बालकः प्रवरस्य प्रष्टवौरस्य मातुर्जनन्याः तव सम्बन्धी नन्दनः तनयः अस्ति भवति। तव किं मानमित्याशय एष सर्गाः पुत्त्ररूपा वृष्टिः । त्वत्तः अपरस्याः त्वदन्यस्या: नार्याः कथं केन प्रकारेण स्यादिति शेषः। देवकार्यसाधन- ममर्थस्य लोकोत्तरशक्तिसम्पत्रस्य पुत्रस्यास्य त्वदनस्य उत्पत्ति सम्भावना नास्तीति भावः ॥ १० ॥ देवति ॥ ३ देवि गौरि। जगतां मङ्गलाथ यानि गानानि मलप्रबन्धरूपाति यावत्। तेषां हेतोः कारणस्य अस्य बालकस्य समें उत्पत्तौ विषये त्वमेव। एवशब्दोऽन्यध्यवच्छे दक:। निदागम् आदिकारणम् आस्प्त उपविशसि । भवसी त्वयैः । ‘इत्यमरः । निदानं त्वादिकारणम्” तत् कारखा मेव इष्टंग प्रदर्शयति--त्वमेवेति । त्वमेव । रत्नाकरे समुद्र (७) अयम् । () जगभयानन्दनः । (6) मातः (८वतपरस्याः। (e) अभय, आथे। (१) जगें। ) :