पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/२८९

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


४८ कुमारसम्भवे तं वय फेनस्य वयं नवोत्थ मिवाभ्यनन्दत् क्षणमिन्दुमौलिः ॥ ४ ॥ (४)तस्याकृतिं कामपि यौव्य दिव्या मन्तर्भवश्छद्मविहङ्गमग्निम् । विचिन्तयन् संविविदे स देवः भूभङ्गभौमश्च रुषा बभूव ॥ ५ ॥ खरूपमास्थाय ततः हुताशः (५)त्रस(९)वलत्(७)कम्पकृताञ्जलिः सन्। शिवः तं पारावतम् । रतिः स्खपन द्वितीया यस्य तथोक्तेन। रतिसहचरेणेत्यर्थः। मनोभवेन कन्दर्पण । कर्ण। प्रविगाह्य मानात् विलोममात् सुधायाः अमृतस्य सम्बन्धिनः प्रदात्। सरोवरात् नवत्यम् अभिगवोत्पत्रं फेनस्य हिण्डीरस्य चर्षे पुत्रमिव स्थितं वौख्य अवलोव क्षणं अभ्यन न्व् आमन्दिर वान् । उत्प्रेक्षालरः ४ ॥ तस्यातिमिति । अन्तः भवतीति अन्तर्भवः। सर्वान्तर्वत -त्यर्थः । स देवः महादेवः तस्य कपोतस्य सम्बन्धिनीं कामपि। अनिर्वाच्यामित्यर्थः। दिव्याम् उत्कष्टाम् आहुतिम् आका वश्य अवलोक्य विचिन्तयन् ध्यायन्। वितर्कीयमित्यर्थः। सन् छलग छसेम कैतवेनेति यावत् विश्वङ्ग पारावतरूपिणम् अरिम संविविदे। अग्निरयं न कपोत इति ख् ज्ञात बानित्यर्थः। ‘समो गम्यच्छि इत्यादिना सुवेणमनेपदम्। रुषा क्रोधेन भूभट्टेन भृकुट्या भौमः भयङ्कर बभूव जातः असामयिकोपयि हतोरिति भावः ॥ ५ ॥ स्वरूपमिति । तत: दरबोधनानन्तरम् । तं कृतादि (४) तदाहुतिम् । (५) बासश्लुस । () रुखलत् । (७) सम्म, कण्ठ ।