पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/२१८

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


सप्तमः समैः । २१७ खे खेलगामौ तमुवाह वाहः सशब्दचामीकरकिङ्किणकः । तटाभिघातादिव लग्नपङ्क धुन्वन्मुहुः प्रोतघने विषणे ॥ ४६ ॥ स प्रपदप्राप्तपराभियोगं नगेन्द्रगुप्त' नगरं मुहूर्तात् । परोविल नेर्हरदृष्टिपातेः सुवर्ण सूत्रैरिव (३)ययमाणः ॥ ५० ॥ तस्योपकण्ठे घननीलकण्ह: कुतूहलादुन्मुखपौरदृष्टः । श्ख इति ॥ ख आकाशे खेलं सुन्दरं गच्छतीति खेल गामी। मशब्दाः शब्द।यमानाश्चामीकरकिङ्गिण्यः काञ्जन क्षुद्रघण्टिका यस्य स तथोक्तः । ‘किङ्किणौ क्षुद्रघण्टिका” इत्यमरः । `‘नद्युतश्च” इति कप् ॥ वाह्यतेऽनेनेति वाहो मृषभः । करणे घञ् । प्रोतघने स्यूतमेघे अतएव सटाभिधा- ताद्धोभेदाखनपद्धं निष्टकर्दम इव स्थिते विषाणे शुक्रे सुङ ध्रुवंस्तं हरसुवाह वदति स्म ॥ ४९ ॥ स इति । स वहोऽप्राप्तः पराभियोगः शत्र ममाक्रान्ति- यंस्य तत्तथोक्तं नगेन्द्रेण हिमवता गुप्तं रक्षितं नशरमोषधिप्रस्थं सुरोऽग्रे विलग्नैः संक्रान्तेः हरदृष्टिपातैः सुवर्णसूत्रैः कथमाण वि सुह्र्ताप्रापत् । अन्यथा कथं दून स्यप्राप्तिः स्यादिति भावः । पुरः प्रखता दरदृष्टयः पिङ्गलवर्णत्वात् सौवर्णागि षकर्षणदाननौवलच्यन्तं त्यर्थः । ५० ॥ तस्येति । तस्य पुरस्योपकण्ठेऽन्तिके घनो मेघ इव नलः -



-- --- () हाथमणम् । A