पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/१६१

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
१६०
कुमारसम्भवे

(९)तदङ्गसंसर्गमवाप्य कल्पते
भु वं चिताभस्मरजो विशुद्धये ।
तथाहि नृत्याभिनयत्रियाच्युतं
(१)बिलियते मौलिभिरम्बरौकसाम् ॥७९॥
असम्पदतया वृषेण गच्तः
प्रभिन्नदिग्वारणवाहन दृषा ।

लोपः । गजाजिनालस्वि स्यात् । अथवा दुकूलधरि स्यात्। कपालमस्यास्तति कपालि बालशिरःकपालशेखरं वा स्यात्। इन्दुशेखरं वा स्यात् । नावधार्येत न निर्धार्यते । सर्वे सभावः तीत्यर्थः। एतेन “वमेव तावत्” ( २ । १७) इति लोको प्रत्य तमिति ज्ञेयम् ॥ ७८ ॥

 "अयुतरूपं किमतःपरं वद (५। ३e ) इति लोकोक्तं प्रत्याह -----

 तदिति । तत्र शिवस्वी तस्य संखगैरवाप्यसाय चिताः भस्मैव रजो विश्व कल्पते । आलं पर्यालोतीत्यर्थः । अल मर्थयोगात् ‘नमःस्वस्तिस्वाहा=* इत्यादिना चतुथ ॥ ध्रुवं शोधकत्वम् । प्रमाणसिद्धमित्यर्थः । प्रमाणमेघाल--तयाहि। प्रसिद्धमेवेत्यर्थः । वृत्थे ताहवे योऽभिनयोऽर्थव्यच्कचेष्टाविशेषः स एव क्रिया तया निमित्तेन युतं पतितम् । चिताभस्त्ररज - इति शेषः । अम्बरौकसां देवानां मौलिभिर्विलिप्यते म्रियते । अयं चेत् कथमिन्द्रादिभिर्निषेवेत्यर्थापत्तिरनुमानं वा प्रमाणमित्यर्थः ॥ ७९ ॥

 यदुकम् ‘दिगम्बरत्वेन निवेदितं वसु” (५। ७२ ) “पूर्ण च तेऽन्या पुरतो विडम्बना (५ । ७० ) त्यादि च तणोत्तरमाह----


(९) तदशसंअश्नम्। {१) विलुप्यते ।