पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/१४०

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
१३९
पञ्चमः सर्गः ।

(१)यतः सतां संनतगात्रि सततं
मनौषिभिः साप्तपदनमुच्यते ॥ ३९ ॥
अतो(२)ऽत्र किष्विवत बहुक्षमां
द्विजातिभावादुपपन्नचापलः।
अयं जनः प्रष्टमनास्तपोधने
न चेद्रहस्यं (३)प्रतिवक्तुमर्हसि ॥ ४० ॥
कुले प्रसूतिः प्रथमस्य वेधस
स्त्रिलोकसौन्दर्यमिवोदितं वपुः।
अष्टग्यमैश्वर्यसुखं नवं वय
स्तपःफलं स्यात्किमतः परं वद ॥ ४१ ॥

इति साप्तपदौनं सुप्तपदोच्चारणसाध्यमुच्यते । तच्चावयोस्त्वत्तसत्कारप्रयोगादेव सिमित्यर्थः । ‘साप्तपदीनं सस्यम् |इति निपातनात्साधु ॥ ३९ ॥

 अत इति । हे तपोधने अतः सस्याढे तोरत्र प्रस्तावे बहुकमां बङ्गलिस हम्। यद्वा क्षमावतीं भवतीं त्वां द्विजातिभावटु ब्राणत्वादुपपत्रचापलः सुलभधाय्यं जनः । स्वयमिर्थः । किञ्चित् प्रष्टु' मनो यस्य स क्षिधिप्रद्युमना: प्रद्युकrमः । “तुम् काममनसोरपि” इति मकारलोपः । रहसि वं रहस्ख ' गोप्यं न चेप्रतिवक्तुमर्हसि ॥ ४० ॥

प्रष्टव्यम्---

 कुल इति । प्रथमस्य वेधसो हिरण्यगर्भस्य कुलेऽन्वधावे प्रसूतिरुत्पत्तिः। "यज्ञार्थं हि मया खटो हिमवानचलेश्वर:" इति ब्रह्मपुराणवचनात् । वपुः शरीरं व्यणां यवानां सौन्द्रर्यमिवोदितमेकत्र समाप्तम्। ऐश्वर्यसुखं सम्यत्सुखसम्ब


(९) यथा। (२) अद्य । (३) प्रतिगोष्ठम् ।