पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/१०३

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
१०२
कुमारसम्भवे ।

अरसि स्मर मेखलागुलै
रुत गोत्रस्खलितेषु बन्धनम् ।
च्यितकेशटूषितेक्षणा-
न्यवतंसोत्पलताडनानि (३)वा ॥ ८ ॥
हृदये वससीति मत्प्रियं
यदवोचस्तदवैमि कैतवम्।
उपचारपदं न चेदिदं
त्वमनङ्गः कथमक्षता रतिः ॥ ९ ॥

रणमेव । परस्परापकाररूपकारणभवेऽपीत्यर्थः । क्रियावि शेषणमेतत् । विलपनयै । त्वद्दर्शनार्थिन्या अपीति भावः रतये किं कथं दर्शनं न दीयते । क्रियाग्रहणाचतुर्थी ॥ ७ ॥

 विप्रियमशषते-----

 स्मरसौति । हे स्मर । गोत्रस्खलितेषु नामयत्यासेषु “गोत्रं नाचले कुले’ इति विश्वः । मेखलागुणैर्बन्धनं स्मररि उत स्मरसि वा ॥ *विकख्ये किं किमुत च” इत्यमरः ॥ द्युत केशरेऽष्टकिञ्जल्कैर्दूषिते ईक्षणे येष तानि अवतंसोत्पलताड़ नानि । सधूलिकेतीड़नानौत्यर्थः । स्मरसि वा। अपकारस्म रणादिदमदर्शनमिति भावः ॥ ८ ॥

 हृदय इति । तदये वससीति स्मरवाक्यानुवादः। इत्येवं रूपं मप्रियं यदवोच उक्तवानसि ॥ बृओ लुङि *वच उम्’ इत्युमागमः । तत् कैतवमवैमि मिष्यति मन्ये । इदं वचन सुपचारपदं परस्त्रं रखनाथं यदसत्यभाषणं स उपचरस्तस्य पर्व स्थानम् । कैतवस्थानमिति यावत् । न चेवमनऽशरीरः । कथं रतिरक्षताविनष्टा। आश्रयमाशेऽप्यश्रितमविनष्टमिति विरोधादिति भावः ॥ ९ ॥


(३) च ।