पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/१०१

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
१००
कुमारसम्भवे ।

अथ सा पुनरेव विलला
वसुधालिङ्गन(२धूसरस्तनी।
विललाप विकीर्णमूर्धजा
समदुःखामिव कुर्वतौ स्थलम् ॥ ४ ॥
उपमानमभूद्विलासिनां
करणं यत्तव कान्तिमतया ।
तदिदं गतमीदृशीं दशां
न बिदरें कठिनाः खलु स्त्रियः ॥ ५ ॥

विश्वः । अयि जीवितनाथ जीवसि प्राणिषि काश्चिदित्यभिधायोत्थितया तया रत्या पुरोऽग्रे क्षितौ पुरुषस्यातिरिवातिर्यस्य तत् पुरुषाकृति केवलमेकं हरकोपानलभस्म ददृशे दृष्टम् । न तु पुरुष इति भावः ॥ ३ ॥

 अथेति । अथ भस्म दर्शनानन्तरं पुनरेव विफला विरूवा वसुधालिङ्गनधूसरस्तनौ वसुधालिङ्गनेन क्षितिलुण्ठनेन धूसरों धूसरवणा स्तनौ कुचौ यस्याः सा तथोक्ता । “स्वाङ्गाच्चोपसर्ज नादसंयोगोपधात्” इति ङीप् । विकौएँमूर्धजा विकीर्ण विक्षिप्ता मूर्धजाः केशा यस्याः सा तथोक सा रतिः स्थलीं वनभूमिम् । तत्रत्यान् प्राणिन इत्यर्थः । `जानपदकुटगोशस्थल-- इत्यादिना ङीष् । समदुःखां स्वंतुच्यशोकां कुर्व तव विललाप परिदेवितवती । “विलापः परिदेवनम्” इत्यमरः ॥ ४ ॥

 उपमानेति । तव यत् करणं गात्रम् । “करी साधकतमं क्षेत्रगात्रेन्द्रियेष्वपि' इत्यमरः । कान्तिमत्तया सौन्दर्येण हेतुना। विलासिनां विलसनशीलानाम् ? `वौ कषलस - " इत्यादिन घिनुण्प्रत्ययः । उपमौयते येन तदुपमानमभूत् । तत्करण


(२) -धूसराकृतिः ।