स॰३]
२७
विक्रमाङ्कदेवचरितम् ॥
नाभीसरोजोदभ्मवारणाय संचारिता चन्द्रमसः प्रभेव ॥ ७० ॥
|
न भोजराजः कविरञ्जनाय मुञ्ज़ोथवा कुञ्जरदानदक्षः ।
हस्ताम्बुजे तस्य गुणिप्रियस्य सहर्षमाविष्कृतहेमवर्षे ॥ ७१ ॥
|
तस्यारिलक्ष्मीपरिरम्भकेलिसमुत्सुकप्राज्यभुजद्वयस्य ।
केयूररत्नाङ्कुरकण्टकानां तैक्ष्ण्यं कृपाणाहतिभिर्निरस्तम् ॥ ७२ ॥
|
एकातपत्रोर्जितराज्यलोभाच्छत्तान्तराणामिव वारणाय ।
स भूभृतामुन्नतवंशभाजां दण्डानशेषाञ्छतथा बभञ्ज ॥ ७३ ॥
|
गायन्तिस्म गृहीतगौडविजयस्तम्बेरमस्याहवे
तस्योन्मूलितकामरूप नृपतिप्राज्यप्रतापश्चियः ।
भानुस्यन्दनचक्रघोषमुषितप्रत्यूषनिद्वारसाः
पूर्वाद्रेः कटकेषु सिद्धवनिताः प्रालेयशुद्धं यशः ॥ ७४ ॥
|
आसीत्तस्य समुत्सुकः सुरपतिः संग्रामसंदर्शने
सेहे किंतु न गाढपीडितधनुष्टंकारमुचैःश्रवाः ।
आरूढः सुरवारणं रणरसकुद्धेभगन्धग्रहा-
तेनाप्येष पलायनप्रणयिना दूरं समुत्सारितः ॥ ७५ ॥
|
काञ्ची पदातिभिरमुण्य विलुण्टिताभू-
देवालयध्वजपटावलिमात्रशेषा ।
लुण्टाक लुप्त निखिलाम्बरडम्बराणां
कौपीनकार्पणपरेव पुराङ्गनानाम् ॥ ७६ ॥
|
अत्र द्वावितभूमिपालदलनक्रीडारसोत्थे रवे
कोदण्डध्यानभिर्विधुन्वति धनध्वानानुकारैर्जगत् ।
वैदेहीरमणस्य रावणशिरश्छेदेप्यशान्तकुधः
|
__________________________________________________________________________________________________________________________________
III. 77. रसोमरवे Ms.
