मुहूर्वदीपकः। महीज उग्रः शशिजश्व मिश्रः । लघुः सुरेज्यो भृगुजो मृदुध तीक्ष्णो- ऽर्कसूनुः कथितो मुनीन्द्रः ॥' इति ॥ ५ ॥ उत्पातादियोगविचारः। द्रीशात्रीण्युदकोडतो वसुमतः पौष्ण्याकमा जीवमादार्यम्णाद्रवितस्त्यजेद्यममधे त्वाष्ट्रद्विवे सथा। वैश्वाट्टै घसुमूलकेनलशते ज्येष्ठाक- उम्बुद्वयं सूर्येऽष्टो विदि पंच वारतिथिजान विश्वान् समस्तेष्विति ॥ ६॥ रवितो रविवारात् क्रमेण सप्तवारेषु एतानि मानि त्यजेत् शुभकार्ये- विति शेषः । तत्र रविवारे द्वीशास्त्रीणि विशाखायास्त्रीणि विशाखा अनुराधा ज्येष्ठा इति त्रीणि भानि त्यजेत् । सोमवारे उदकोडुतः पूर्वा- वाढायास्त्रीणि पूर्वाषाढोत्तराषाढाऽभिजितः। भौमवारे वसुभतो धनिष्ठाया- स्त्रीणिधनिष्ठाशतमिषकपूर्वाभाद्रपदास्त्यजेत् । बुधवारे पौष्णादेवस्यास्त्रीणि खत्यधिनीभरणीस्त्यजेत् । गुरुवारे कभाद्रोहिण्यास्त्रीणि रोहिणीमृगा - स्त्यजेत् । शुक्रवारे जीवभात पुष्यामीणि उत्तराफाल्गुनीहस्तचित्रास्त्य- मेत् । शनिवारे मार्यम्णात् उत्तराफाल्गुन्यास्त्रीणि पुष्यालेषामघा चित्रास्त्यजेत् । एतेन उत्पातमृत्युकाणयोगा उक्ताः । तथा तथैव रवितो वे द्वे मे त्यजेत् । ते के, यममघे भरणीमधे रविवारे त्यजेत, सोमवारे स्वाष्ट्र- द्विदैवे चित्राविशाखे, भौमवारे वैश्वाट्टै उत्तराषाढाऽऽ, बुधवारे बसुमूलके धनिष्ठामूले त्यजेत्, गुस्वारेऽमलशते कृतिकाशततारके त्यजेत् । भृगु-
पृष्ठम्:मुहूर्तदीपकः.pdf/८
दिखावट