पृष्ठम्:नैष्कर्म्यसिद्धिः.djvu/६९

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


द्वितीयोऽध्यायः । ६७ देहादिकार्यकरणसंघातव्यतिरेकाव्यतिरेकदर्शिनः प्रत्य क्षत एव विरुद्धं कार्यमुपलभ्यते । चतर्भिरूह्यते यत्तत्सर्वशक्तया शरीरकम् । तूलायते तदेवाहंधियाघातमचेतसाम् ॥ २० ॥ प्रसिङ्कत्वात्प्रकरणार्थोपसंहाररायाह । स्यूल युतया नभस्सा । निरस्यैवं नीलतामिव देहं सूक्ष्मं निराकुर्यादतो युक्तिभिरात्मनः ॥ २१ ॥ कयं देहं सूक्ष्मं निराकुर्यादिति । उच्यते । अहंममत्वयत्नेच्छानामधर्माः कृशाववत् कर्मत्वेनोपलभ्यत्वादपायित्वाच्च वस्त्रवत् ॥ २२ ॥ त्स्वप्रे च व्याघ्रादिशरीरेण व्यवहरतो जाग्रति दृष्ट देहेऽहमित्यभिमा नाभावेनास्यानन्वयाञ्चानात्मत्वं वेदितव्यमित्यर्थः ॥ १९ ॥ वक्ष्यमाणविवेकफले श्रद्धाजननाय मिथ्याज्ञानविवेकज्ञानयोरनुभव सिद्धः फलभेद् इति दर्शयति देहादीति । चतुभिरिति । स्वदेहः पर देहो वा वाहने स्थापयित्वा चतुभिरूह्यो भवति स एवाविदुषामहम्बुद्धि परिगृहीतस्तूलायते तूलवद्ाचरतीति प्रत्यक्षमेव विरुद्धं कार्यमित्यर्थः । यद्धा । स्वभावतः सुषुप्तादावशक्योद्धाहो जागरितेऽहन्धीमात्रेण सुखो द्वाहितामापद्यमानः शिबिकादिवत्स्वोद्धाहकमहंकत्तरमवगमयतीति दर्शयति देहाद्भीत्यादिना । यद्धा। एकमेव शरीरमहम्बुद्धिरहितमतिगौर वान्महता शेन नीयते तदेवाहम्बुद्धिगृहीतमत्यन्तलाघवात्तूलवद्ाचघर तीत्येवं विरुद्धकार्यदर्शनाद्नात्मैवायं देह इत्याह देहादीत्यादिना ॥२०॥ लोकायतिकव्यतिरिक्तसर्ववादिनामात्मनः स्थूलदेहव्यतिरेके विवा दाभावात्सर्वजनप्रसिद्धत्वाञ्च न तत्प्रतिपादनायातीवाग्रहः क्रियत इ त्याह प्रसिद्धत्वादिति ॥ २१ ॥ कथमिति । अहंममत्वेति । अहङ्कारममकारबुद्धिसुखदुःखेच्छाद्वेषप्र