पृष्ठम्:नृसिंहप्रसादः-श्राद्धसारः.djvu/१३१

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


१३१
श्राद्धसारे ब्राह्मणपूजाप्रकारः

‘पायं चैव नया चाघ्यं दत्र श्रादो प्रयोजयेत् ।।
शन्नो देवीति मन्त्रेण पश्वान्पित्र्ये प्रयोजयेत्

इति ब्रह्मनिरुक्तवचनान् । तत्र पाद्यादिदानं च नामगोत्रोचारण

पूर्वकं कार्यं तदाह मस्य –

‘‘नामगोत्रं पितृणान्तु प्रापक हव्यकव्ययोः’ इति ।

अर्चनं च देवानां पादमभृति शिरःपर्यन्त, पितृणां शिरः

प्रभृति पादपर्यन्तमिति विशदयिष्यते अग्रे । पादप्रक्षालनोचरं
पूर्ववदुपवेशनम् । तदाह मनुः

“शासनेषु च क्र्तेषु बहिष्पत्सु पृथक् पृथक् ।

उपस्पृश्योकादकान्सम्यक् विप्रास्तानुपवेशयेत्’ इति । तथा

सुमन्तुरपि

दर्भपाणिद्विराचम्य लघुवासा जितेन्द्रियः।
परिश्रिते शुचौ देशे गोमयेनोपलेपिते ।।
दक्षिणमवणे सम्यक् श्राचान्तान्प्रयतान्शुचीन् ।
आसनेषु विविक्तेषु सदर्भपूपवेशयेत् इति ।

तत्संख्या प्रागुक्तैव, तदाह योगी -

'वे दैवे प्राक् त्रयः पित्र्य उदगेकैकमेव वा ।
मातामहानामप्येवं तन्त्रं वा वैश्वदेविकम्’ इति ।

एवं मातामहानामपीति अतिदेशो दिनियमसंख्याविषयः ।

वैश्वदेविकं कर्म श्राद्धार्थमाह्यानुष्ठेयं तन्त्रेण वेत्यभिप्रायेण तन्त्रं
वा वैश्वदेविकमित्युक्तम् ।

‘तथा मातामहश्राद्ध वैश्वदेवसमन्वितम् ।