पद्मपुराणम्/खण्डः ४ (ब्रह्मखण्डः)/अध्यायः १०

विकिस्रोतः तः
अत्र गम्यताम् : सञ्चरणम्, अन्वेषणम्
← अध्यायः ०९ पद्मपुराणम्/खण्डः ४ (ब्रह्मखण्डः)
अध्यायः १०
[[लेखकः :|]]
अध्यायः ११ →

सूत उवाच-
ऐरावतस्ततो जज्ञे तथैवोच्चैःश्रवा हयः
धन्वंतरिः पारिजातः सुरभिश्चाप्सरोदयः १
ततः प्रभातसमये द्वादश्यामुदिते रवौ
उत्पन्ना श्रीर्महालक्ष्मीः सर्वलक्षणशोभिता २
ददृशुस्तां महादेवीं मातरं धर्मदेवताः
प्रहृष्टाः सर्वजंतूनां श्रीकृष्णहृदयालयाम् ३
लक्ष्मीभ्राता शीतरश्मिर्जातश्च सुधया ततः
उत्पन्ना सा हरेर्जाया तुलसी लोकपावनी ४
तं शैलं पूर्ववत्स्थाप्य परिपूर्णमनोरथाः
समेत्य मातरं स्तुत्वा जेपुः श्रीसूक्तमुत्तमम् ५
ततः प्रसन्ना सा देवी सर्वान्देवानुवाच ह
वरं वृणीध्वं भद्रं वो वरदाहं सुरोत्तमाः ६
देवा ऊचुः-
प्रसीद कमले देवि सर्वमातर्हरिप्रिये
त्वया विना जगच्छून्यं कुरु प्राणप्ररक्षणम् ७
इत्युक्ता सा महालक्ष्मीः प्राह नारायणप्रिया
इदानीं सर्वजंतूनां प्राणरक्षां करोम्यहम् ८
ततो नारायणः श्रीमाञ्छंखचक्रगदाधरः
आविर्बभूव सहसा दयालुर्जगदीश्वरः ९
ततस्ते तुष्टुवुर्देवाः प्रणम्य जगतां पतिम्
कृतांजलिपुटाः प्रोचुः हर्षगद्गदभाषिणः १०
गृहाण मातरं विष्णो महिषीं वल्लभां तव
संसाररक्षणार्थाय लक्ष्मीमनपगामिनीम्
यावत्प्रतिज्ञां नो चक्रे तावत्प्राहेंदिरा हरिम् ११
लक्ष्मीरुवाच-
अविवाह्य कथं ज्येष्ठामलक्ष्मीं मधुसूदन
तस्याः कनिष्ठां मां नाथ विवाहं कर्तुमिच्छसि
ज्येष्ठायां च स्थितायां वै कनिष्ठा परिणीयते १२
सूत उवाच-
इति श्रुत्वा ततो विष्णुर्ददौ चोद्दालकाय च
वेदवाक्यानुरूपेण ह्यलक्ष्मीं निर्जरैः सह १३
ततो नारायणः श्रीमान्लक्ष्मीमंगीचकार ह
ततः सुरगणाः सर्वे नमश्चक्रुः पुनःपुनः १४
अथ ते चासुरान्सर्वान्जघ्नुः सर्वे बलाधिकाः
सर्वे ते क्रंदमानाश्च गताश्चैव दिशो दश १५
सुधां तत्खादितुं चक्रुर्देवाः पंक्तिं यथाक्रमम्
श्रीविष्णोराज्ञया सर्वे चोचुश्चैव परस्परम् १६
त्वं च देहि त्वं च देहि त्वं च देहीति चाब्रुवन्
न शक्तोऽस्मि न शक्तोऽस्मि न शक्तोऽस्मीति चाब्रुवन् १७
ततो विष्णुः समुत्तस्थौ स्त्रीरूपं च दधार ह
चकार स्वर्णपात्रे तत्पीयूषपरिवेषणम् १८
पीयूषभक्षणं राहुर्यावत्कुर्याद्द्विजोत्तम
चंद्रसूर्यौ चोक्तवंतौ राक्षसोऽसौ छलागतः १९
ततः क्रुद्धो जगन्नाथो जघान स्वर्णपात्रतः
शिरस्तस्य पपातोर्व्यां केतुर्नाम्ना बभूव ह २०
राहुकेतू ततस्तूर्णं गतौ तौ भयविह्वलौ
इदानीं तद्दिने प्राप्ते चंद्रसूर्यौ स युध्यति २१
कुर्याद्ग्रासं सैंहिकेयस्तत्क्षणं दुर्लभं भवेत्
सर्वं गंगासमं तोयं वेदव्याससमा द्विजाः २२
स्नानं वायसतीर्थे यो गंगास्नानफलं लभेत्
दानमक्षयपुण्यं स्यात्कोटिजन्मार्जितं तथा २३
पापं नश्येत्समूलं च किं पुनः क्रतुकोटिभिः
विद्यार्थी लभते विद्यां पुत्रार्थी पुत्रमाप्यते २४
मोक्षार्थी लभते मोक्षं मंत्रसिद्धिर्भवेद्ध्रुवम्
इति ते कथितं विप्र समुद्रमथनं तु तत् २५
इति श्रीपाद्मे महापुराणे ब्रह्मखंडे सूतशौनकादिकसंवादे समुद्रमथनं
नाम दशमोऽध्यायः १०