पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/७०

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
६९
तृतीय: सर्ग: ॥

स च त्वदेकष्टनिपातसा ध्य
बलङ्ग(२)आणि योजितात्मा ॥ १५ ॥
तस्न हिमाद्रेः प्रयतां तनूजां
(8)यतात्मने रोचयितु' यत ल ।
योषित्सु तौर्यनिष्किभूमिः
सैव वमेत्यात्मभुवोपदिष्टम् ॥ १६ ॥
गुरोर्नियोगाच्च नगेन्द्रकन्या
स्थाणु' तपस्यन्तमधित्यकायाम् ।

वस्य हरस्य वीर्यप्रभवे तेजःसंभूतं सेनन्य ' सेनापतिंभुशन्ति मयन्ते । “वश कान्तौ’ इति धातोर्लट। अक्ष्णं सद्योसादिमन्त्रणमङ्ग इत्यादिमन्त्राणां भूः स्थानं ब्रझाभूः। तमन्नम्यस इत्ययं: । ब्रह्मणि निजतवे ॥ “वेटतव' तपो ब्रश ब्रवरै इति उभयत्राप्यमरः ॥ योजिप्त नेयमितचित्तः। मन्त्रन्यासपूर्वकं ब्रध् ध्यायन्नित्यर्थः । स वथा त्वदेवेषोस्तवैकबाणस्य निपातेग साध्यः । अगन्यस योऽयमस्मिन्नवसर इति भावः ॥ १५ ॥

 तथा इति । यतात्मने नियतचित्ताय तस्मै भवाय । धर्थानां प्रयमाणः” इति सम्प्रदानत्वात् चतुर्थी । प्रयतां हेमाद्रेः तनूजां पार्वतीं रोचयितुं यतस्व । भविता ध्य चात्र वेत्येवेत्य-योषिासु स्त्रीषु मध्ये । `यतश्च निर्धारणम्” इति सप्तम ! क्षमा शता त हरस्य वौथं रेतस्तस्य निषेकः क्षरणं तव भूमिः क्षेत्रं सा पार्वत्येवेत्यात्मभुवा ब्रवणोपदिष्टम् । "उभे एव मे बोदुम्" (२।६०) इत्यादिनोक्तमित्यर्थः ॥ १६ ॥

 सापदानीं क्षत्रिया यैव' तस्येत्याह----


(२) ब्रअनियोजिता । (e) जितात्मने ।