पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/४६७

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


२२८ कुमारसम्भवे यदा मदान्धो (७)न गताध्यवर्तता (८ब्बरात्तदाभून्मरुतां सरस्वती ॥ ३२॥ मदान्ध मा गा भुजदण्डचण्डिमा वलपतो (४)मन्मथहन्तृसूनुना। सुरैः (१)सनाथेन पुरन्दरादिभिः समं समन्तात् (२समरं विजित्वरैः ॥३३॥ (३)गुहोऽसुरैः षदिनजातमात्रको निदाघधामेव निशातमोभरैः। इत्यादिभिः पूर्णाहैः प्ररिष्टः महोत्पातैः । कर्तृभिः । पुनःपुनः वरंवारं यथा तथा विहन्यमानः ताध्यमानोऽपि सन् यदा गप्तां गमनात् गृञ्जयानया इत्यर्थः । भावे प्रत्ययः । । न्यवर्तत न पराजुखा बभूव। तदा अम्बरात् गगनाम् मरुतां देवानां सम्बन्धिनी सरखती वाणं प्रभूत् बभूव ॥ ३२ ॥ मद्धेति ॥ ३ मदश्व मदगर्वित। त्वमिति चाडैपद मूम् । भुजदण्डयोः बाङ्दयोः यः चण्डिमा प्रचण्डवं तैन अवलेपात् गर्वात् हेतोः । पञ्चमौखाने तस्प्रत्ययः। विजि- त्वरैः विजयशौले, पुरन्दः इद्रः अादिः प्रथमः येषां तथोतैः सुरैः देवैः समन्तात् परितः सनाथेन युक्तेन, मन्मथहन्ता हरः तस्य सम्बन्धिना सुनुना कुमारेण समं सह समरं संग्रामम् । कर्मभूतम् । कर्तुमित्यर्थः । मा गाः मा याहि ॥३ ॥ गु’ इति । निशायाः रजन्या: यत् तमः अन्धक तख सम्बन्धिभिः भरेः संधैः। कर्तृभिः । गिदाघधामा उष्णरश्मिरिव। (७) न च विश्ववतंत, ग गतः ख वर्ष माना । (८) अम्र । (2) मधशङ् । (6) समायैस्त्रिदिवेशरादिभिः, सनाथैस्त्रिदशेश्वरादिभिः। (२) समरे । () महासुहैः, सुरासुरैः।