पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/३९९

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


१८ उद्भरतर्भवे आष्ट भयो गिरिजापिरीयै तत: प्रतf}सि दिवं ब्रुम ॥५॥ देवं महेशं गिरिशं च देवीं ततः प्रणम्य त्रिदिवौकसोऽपि । प्रदक्षिणौकृत्य ()च नाकनाथ पूर्वाः समस्तास्तम(२)थानुजग्मुः ॥ ६ ॥ अथ व्रजद्भिस्त्रिदशै()रशेषेः स्फुरसभा()भासुरमण्डलै स्तैः। ()नभो बभासे (३)परितो विकीर्ण द्वािपि नक्षत्रगरिबोयः ॥ ७ ॥ छद्मशीलं प्रियमिति यावत् चेतः चित्त' यस्य तथोक्तः युद्धप्रिय इत्यर्थः। कुमाः कार्तिकेयः । कर्ता। गिरिजा पार्वती च गिरीशः हर तौ तथोक्तौ। कर्मभूतौ । भक्तया श्रद्धापूर्वकं आपृच्च्य सुग्भाष्य तयोरनुज्ञां लब्ध्वेत्यर्थः । दिवं अभि स्वर्ग प्रति प्रतस्थे जगाम ॥ ५ ॥ देवमिति । ततः कुमारगमगमन्तरं भाकनाथपूर्वाः देवः राजप्रभृतयः दिवौकसोऽपि वा अपि। कर्तारः । “देवं महे हरं तथा गिरिजां देवीञ्च प्रणम्य प्रदक्षिणीकृत्य च, अथ अब तरं तं कार्तिकेयं अनुजग्मुः अनुगतवन्तः अनुसरणं कृतवती इत्थुः ॥ ३ ॥ अर्थेति । अयं देवानां पार्वतीपरमेश्वरप्रणवप्रदतिल कर यानन्तरं व्रज:ि धवद्धिः। अतएव स्फुरन्यः प्रसरन्था (e) विदिवम्। (१) सुरेधमुख्याः सुराः (२) प्रभिजग्मः (३) खरे: । (9) मल्लभासुरैः. ॥ ४. ().3तः. () हरितोऽवकाशः ।



- --- ---