पृष्ठम्:Kumarasambhavam - Mallinatha - 1888.djvu/३८२

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


दशः सर्गः । १४१ खगौकसः सगपरिच्युताः किं (५)पुण्यराशौ (३)सुमहत्तमेऽपि । चितं ' चिरोढं (७)न तु यूयमेते निजाधिपत्यस्य परित्यजध्वम् ॥ ३३ ॥ (८)दिवौकसो देवराहं विहाय मनुष्यसाधारणतामवाप्तः । यूथं कुत: कारणत)ञ्चरध्वं (१)महीतले (R)मानभृतो महान्तः ॥३७ खगकस इति ॥ हे स्खगौकसः स्वर्गवासिनः। स्वेषां पुण्यानां स्त्रगं वस्थितिनिमित्तभूतानां गश समूहेसु अति शयेन महत्तमे अतिबल वयपि भक्षये सत्यपीत्यर्थः । यद्यमिति पदमध्याद्दर्यम् । किं कथं स्वर्गात् त्रस्थानत् परिश्रुतः परिष्टाः पतित इयर्थः । पुण्यक्षयाभायुमाकं खर्गभ्र श कारणं न पश्यामीति भावः । तु किन्तु एते यूयम्। कर्तारः । निजानां स्वकीयानां यत् आधिपत्य स्खभित्व' तस्य चिरं बटुकालं ऊढ़ श्रुतम् अभ्यस्तभित्यर्थः। चि छत्रचामरप्रभृति न परित्यजध्वं न परित्यजत। वतेति खेदसूचकमध्ययम् । परिष्वजध्वमित्यत्र अतीतकाले लोट् आत्मनेपदश्च महा कविप्रयोनात्र दूयम् । इयदिचिऊधातिया युआ।कं खपद श्वशो न लक्ष्यते इति भावः ॥ ३४ ॥ दिवौकस इति ॥ हे दिवौकसः देश: । मानं बिभ्रति धारयन्ति ये ते मागभृतः। मानोपपदाटु क्षुधातोः क्षिप् । अतएव महान्तः श्रेष्ठाः यूयम्। कर्तारः। कुतः कस्मात् (6) शुपुत्रराशौ । (5) सुमहत्तरे । (७) वत, नतु। (८) लगौकसः । (८) चरध्वे। (१) महीभृतः । (२) मानधनाः।